رضاى خدا ، و در غير سجدهء اول و در ساير سجدههاى احتياطى به قصد قربت اكتفا كند ، و مشهور ميان أصحاب آن است كه مىبايد بعد از نماز فورا به عمل آورد ، و بعضى مستحب مىدانند ، و اين أظهر است و اول أحوط است .
و بايد كه سخن نگويد ميان نماز و آن ، چنانچه أحاديث بر آن دلالت مىكند ، و أكثر واجب مىدانند ، و أحوط آن است كه مطلقا منافى نماز را در ميان به عمل نياورد ، و اگر به عمل آورد يا تأخير كند از او ساقط نمىشود و نمازش نيز باطل نمىشود و هميشه واجب است كه به عمل آورد بنا بر أشهر و اقوا .
و بعضى گفتهاند كه واجب است كه در وقت نمازى كه سجدهء سهو از براى آن مىكند بكند ، و اگر در وقت آن نماز بكند ادا است ، و اگر وقت بيرون رود قضا مىكند ، و سابقا گفتيم كه نيت ادا و قضا در كار نيست ، و اگر فورا بعد از نماز بجا آورد بىآن كه سخن بگويد ظاهرا اگر نيت ادا بكند خوب است ، و اگر تأخير كرده باشد يا حرف گفته باشد بهتر آن است كه نيت ادا و قضا نكند .
و بعضى گفتهاند كه اگر سجدهء سهو را براى نماز قضا كند نيت قضا مىكند و آن نيز ثابت نيست ، و أحوط عدم نيت ادا و قضا است ، و أشهر و اقوا آن است كه محل سجدهء سهو مطلقا بعد از سلام است ، خواه از براى زيادتى باشد و خواه نقصان .
فائده سوم در بيان كيفيت سجدهء سهو است
علما گفتهاند كه در سجدهء سهو واجب است نيت كردن ، و بر هفت عضو مقرر سجده كردن ، و طمأنينه و قرار گرفتن در هر يك