از سجدتين و در سر برداشتن از سجدهء اول ، و بعضى گفتهاند كه آنچه در سجدهء نماز واجب است در اينها هم واجب است از درست نشستن بعد از سجود ، و پوشانيدن عورت ، و با وضو بودن ، و روى به قبله كردن و اگر چه به حسب دليل ثابت نيست ، اما أحوط آن است كه همه را رعايت كنند .
و شيخ طوسى رحمه اللّه تكبير پيش از سجده ذكر كرده است ، و بعضى گفتهاند سنت است ، و اگر موافق روايتى كه در باب سجود پيشنماز واقع شده است در اول و بعد از سر برداشتن از هر سجده تكبير بگويد شايد أحوط باشد ، و أظهر آن است كه در كار نيست ، و اكثر علما تشهد و سلام و ذكر در سجده را واجب مىدانند .
و در تشهد خلاف است كه آيا البته تشهد صغير مىبايد خواند ، يا تشهد كبير كه در نماز مىخوانند نيز خوب است ، و أحوط آن است كه اكتفا نمايند به تشهد صغير به اينكه بگويد أشهد أن لا إله الا اللّه و أشهد أن محمدا رسول اللّه اللهم صل على محمد و آل محمد ، و بعد از آن سلام بگويد .
و أحوط آن است كه در ذكر هر سجده بگويد : بسم اللّه و باللّه السلام عليك أيها النبى و رحمة اللّه و بركاته . و اگر بگويد : بسم اللّه و باللّه و صلى اللّه على محمد و آل محمد نيز خوب است ، و ظاهرا مطلق ذكر كافى باشد .
خاتمه در بيان علاج كثرت شك و سهو است
بدان كه علاج آن به چند وجه مىشود :
اول : آن است كه تفكر كند در عظمت معبود خود ،
و بداند كه خداوند عظيمى را بندگى مىكند كه بر خفاياى اعمال او مطلع