در قرائت حمد بعد از آن كه شروع به سوره كرده باشد محل خلاف است ، و أظهر آن است كه ملتفت نمىشود ، و أحوط آن است كه در اين صورت اعادهء نماز بكند .
و اگر شك بكند در قرائت بعد از شروع در قنوت محل خلاف است ، و اقوا آن است كه ملتفت نمىشود . و همچنين اگر شك كند در قرائت بعد از آن كه شروع در خم شدن كرده باشد و هنوز به حد ركوع نرسيده باشد ، أظهر آن است كه اعتبار ندارد ، و أحوط آن است كه تمام كند و نماز را اعاده كند . و اگر به حد ركوع رسيده باشد البته ملتفت نمىشود .
و اگر شك كند كه آيا ركوع كردهام يا نه ، در وقتى كه ايستاده است ركوع را بجا مىآورد ، و اگر بعد از رفتن به سجده شك كرده باشد ملتفت نمىشود ، و اگر فرورفته باشد و هنوز سر به سجده نگذاشته شك كند محل خلاف است ، و أحوط آن است كه التفات نكرده تمام كند و احتياطا اعاده نيز بكند .
و اگر در حال نشستن شك كند كه آيا سجده كردهام يا در اصل نكردهام ، دو سجده مىكند . و اگر شك كند كه يك سجده كردهام يا دو سجده ، يك سجده ديگر مىكند . و اگر به سجدهء دوم فرو رفته باشد و هنوز سر به سجده نگذاشته باشد ، شك كند كه آيا درست سر از سجده اول برداشته بوده است ، يا درنگ بعد از سر برداشتن را به عمل آورده بوده است ، محل خلاف است ، و أظهر آن است كه ملتفت نمىشود .
و اگر بعد از سر گذاشتن به سجده شك كند ، البته اعتبار ندارد .
و اگر شك كند در سجده بعد از شروع در بر خواستن و هنوز راست نه ايستاده باشد خلاف است ، و أظهر آن است كه بر گردد و سجدهء
بيست و پنج رساله فارسى (فارسى) — صفحة 317
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٣١٧