نماز احتياطا نشسته ، و دو سجدهء سهو بكند ، ظاهرا مجزى باشد ، و اگر اعاده نيز بكند أحوط است .
و همچنين اگر شك كند ميان دو و سه و چهار و پنج ، اگر پيش از تمام كردن سجدهها است ، نمازش باطل است ، و اگر بعد از اتمام سجدهها باشد ، دو ركعت نماز ايستاده ، و دو ركعت نماز نشسته ، و دو سجدهء سهو بكند ، و احتياطا اعاده نيز بكند .
و اگر شك ميان دو و چهار و پنج بوده باشد ، اگر پيش از تمام كردن سجدهها است ، نماز باطل است ، و اگر بعد از تمام كردن سجدهها باشد ، بنا بر چهار گذارد ، و دو ركعت نماز احتياط ايستاده بكند ، و دو سجدهء سهو بكند ، و احتياطا اعاده نيز بكند .
هشتم : آن است كه احتمال چهار در شك او داخل نباشد ،
مثل آن كه شك كند ميان سه و پنج يا دو و پنج يا دو و سه و پنج يا سه و شش يا دو و شش ، و همچنين احتمالات ديگر كه ميان زياده و كم باشد ، و احتمال چهار در آنها داخل نباشد ، پس مشهور ميان علما آن است كه نمازش باطل است ، و شهيد رحمه اللّه احتمال داده است كه بنا بر كمتر گذارند و نماز را تمام كنند ، و اگر چنين كند . و دو سجدهء سهو بكند ، و نماز را نيز اعاده كند شايد أحوط باشد .
نهم : آن است كه شك ميان احتمالات زياده باشد ،
و احتمال مساوى و ناقص نباشد ، مثل آن كه شك كند ميان پنج و شش ، پس اگر پيش از ركوع است بر مىگردد به شك ميان چهار و پنج ، پس مىنشيند و تشهد مىخواند و سلام مىگويد ، و دو سجدهء « 1 » سهو مىكند ، و اگر بعد از ركوع باشد اگر در ركعت چهارم به قدر تشهد
هامش
( 1 ) و سجدهء سهو را براى اين گفتيم كه چند حديث معتبر دلالت مىكند بر آن كه هرگاه شك ميان زياده و نقصان باشد سجدهء سهو مىكند ، و شمول ظاهرى دارند اين صورتها را ، و اللّه يعلم « منه » .