نه نشسته نمازش باطل است . و اگر نشسته است أحوط آن است كه بنشيند و سلام گويد و اعاده نيز بكند چنانچه گذشت .
و اگر شك ميان پنج و هفت ، يا پنج و هشت يا زياده بوده باشد ، اگر پيش از ركوع باشد ، مشهور آن است كه نمازش باطل است ، و أحوط آن است كه بنشيند و تشهد بخواند و سلام بگويد ، و دو سجده سهو بكند ، و نماز را نيز اعاده كند ، و اگر بعد از ركوع باشد اگر بعد از ركعت چهارم به قدر تشهد نشسته است ، أحوط آن است كه سلام بگويد ، و اعاده نماز بكند ، و اگر نه نشسته است نمازش باطل است . و أحكام صورتهاى ديگر از آنچه گفتيم ظاهر مىشود بعد از تأمل .
و اما شك در أفعال نماز ، پس اگر وقتى شك كند كه از محل فعلى كه در آن شك كرده است گذشته باشد ، و داخل فعل ديگر شده باشد ، آن شك اعتبار ندارد ، و اگر محل آن فعل باقى بوده باشد ، آن را بجا مىآورد و نمازش صحيح است ، خواه شك در دو ركعت اول باشد ، و خواه در دو ركعت آخر ، و خواه ركن باشد ، و خواه واجب ديگر .
و چون بعضى از علما قائل شدهاند كه هر شكى كه در دو ركعت اول واقع شود نماز به آن باطل مىشود ، أحوط در اين صورت آن است كه عمل كند به مقتضاى شك و اعاده نيز بكند ، خصوصا در صورتى كه شك تعلق به ركن دو ركعت اول گرفته باشد ، پس اگر كسى شك كند در نيت بعد از آن كه تكبير احرام گفته باشد اعتبار ندارد .
و همچنين اگر شك كند در تكبير بعد از آن كه شروع به قرائت حمد كرده باشد اعتبار ندارد ، و اگر شك كند در قرائت حمد كرده باشد اعتبار ندارد ، و اگر شك كند
بيست و پنج رساله فارسى (فارسى) — صفحة 316
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٣١٦