كه نمازش باطل است ، و اگر وضو بسازد و نماز را تمام كند و اعاده كند أحوط است .
و اگر كسى داند كه دو سجده را در نماز ترك كرده است ، و نداند كه اين دو سجده از يك ركعت بوده است كه نمازش باطل باشد ، يا از دو ركعت بوده است كه نمازش صحيح باشد ، مشهور آن است كه نمازش باطل است ، و أحوط آن است كه دو سجدهء سهو را با چهار سجود سهو بجا آورد و نماز را اعاده نيز بكند .
و اگر خللى كند به فعلى از أفعال نماز كه ركن نبوده باشد ، پس بر سه قسم است نزد فقهاء : اول - آن است كه نماز را تمام مىكند و احتياج به تدارك ندارد ، دوم : آن است كه تدارك دارد اما به سجدهء سهو احتياج نيست . سوم : آن است كه هم تدارك دارد و هم سجدهء سهو .
اما قسم اول پس اگر كسى قرائت را يا حمد تنها را يا سورهء تنها را يا بلند خواندن و آهسته خواندن قرائت را از روى فراموشى ترك كند ، نمازش صحيح است و تداركى بر او لازم نيست .
و اگر قرائت در هر دو ركعت اول را فراموش كرده باشد در دو ركعت آخر متعين نيست بر او حمد خواندن بنا بر أشهر و اقوا .
و همچنين نمازش صحيح است بىتدارك هرگاه ذكر ركوع ، يا درنگ كردن به قدر ذكر را فراموش كند ، و بعد از سر برداشتن از ركوع بيادش آيد ، يا سر برداشتن را فراموش كند ، يا قرار گرفتن بعد از سر برداشتن را ، و بعد از رفتن به سجده به خاطرش آيد ، يا ذكر سجود اول را ، يا قرار گرفتن به قدر ذكر ، يا بعضى اعضاى غير پيشانى را بر زمين گذاشتن را فراموش كند ، و بعد از سر برداشتن به خاطرش آيد ، يا نشستن بعد از سر برداشتن از سجدهء اول را ، يا درنگ كردن در آن را فراموش كند
بيست و پنج رساله فارسى (فارسى) — صفحة 306
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٣٠٦