و اگر سخن گفته باشد به دو حرف يا زياده يا به يك حرف تام الفائده ، احتياطا سجدهء سهو مىكند ، و بعضى گفتهاند كه نمازش باطل است ، و بعضى گفتهاند كه در غير چهار ركعتى باطل است و در چهار ركعتى صحيح است ، و أحوط اعاده است خصوصا در غير چهار ركعتى ، اگر چه أظهر آن است كه در كار نيست .
و اگر وقتى به خاطرش آيد كه كارى كرده باشد كه كردن آن باعث بطلان صلاة مىشود عمدا و سهوا ، مانند حدث و فعل كثير يا پشت به قبله كردن بنا بر مشهور ، پس أشهر و اقوا آن است كه نمازش باطل مىشود .
و از ابن بابويه رحمه اللّه نقل كردهاند كه او گفته است كه در اين صورت نيز نماز را تمام مىكند و صحيح است ، و اگر چنين كند و بعد از آن اعاده كند شايد أحوط باشد .
و اگر كسى سلام را فراموش كند ، و بعد از فعلى كه مبطل نماز است به خاطر آورد ، نمازش صحيح است ، و اگر بعد از فعلى كه عمدا و سهوا مبطل نماز است به خاطر آورد ، مشهور ميان علما آن است كه نمازش باطل است ، و أظهر آن است كه باطل نمىشود ، و أحوط عمل به مشهور است .
و اگر پيش از تشهد أخير و بعد از فارغ شدن از سجدهها حدثى از او صادر شود ، أشهر و أحوط بطلان صلاة است ، و بعضى گفتهاند كه نماز باطل نمىشود و وضو مىسازد و تشهد بجا مىآورد ، و اين قول به حسب أحاديث خالى از قوتى نيست ، و احتياط آن است كه چنين كند و اعاده نيز بكند .
و اگر در اثناء نماز پيش از تمام كردن سجدههاى ركعت آخر حدثى از او سهوا يا بىاختيار از او صادر شود ، مشهور آن است
بيست و پنج رساله فارسى (فارسى) — صفحة 305
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٣٠٥