بگذارد بيادش آيد تدارك مىكند .
و همچنين اگر ذكر در سجود دوم ، يا درنگ كردن در آن را ، يا گذاشتن يكى از اعضاى سجود غير پيشانى را بر زمين فراموش كند ، و پيش از سر برداشتن بيادش آيد ، آنچه فراموش كرده است به عمل مىآورد .
و اگر يك سجده يا تشهد را فراموش كند ، و پيش از ركوع به خاطرش آيد ، بر مىگردد و آن سجده يا تشهد را بجا مىآورد و بر مىخيزد و قرائت را از سر مىگيرد اگر چه قرائت كرده باشد ، و نمازش صحيح است .
و اگر بعد از ايستادن بيادش آمده باشد ، بعد از نماز احتياطا دو سجدهء سهو مىكند . و در صورتى كه سجده را فراموش كرده باشد ، اگر بعد از سر برداشتن از سجدهء اول نشسته باشد و طمأنينه ، يعنى قرار گرفتن را به قصد واجب به عمل آورده باشد ، و بعد از آن از سجده غافل شده باشد ، و بعد از ايستادن به خاطرش آمده باشد ، چون عود به سجده كند ، نشستن و قرار گرفتن را به عمل نمىآورد ، و به سجود مىرود .
و اگر در اصل نشستن و درنگ كردن را به عمل نياورده است ، اول مىنشيند و اندك درنگى مىكند ، و بعد از آن به سجود مىرود ، و اگر نشسته و درنگ كرده است اما نه به قصد واجب ، بلكه به قصد جلسهء استراحت كه بعد از سجده دوم سنت است ، در اين صورت ميان علما خلاف است ، و خالى از اشكال نيست ، و دور نيست كه اگر واقع سازد به قصد احتياط بد نباشد ، و شايد كه اگر اعادهء نماز نيز بكند أحوط باشد .
و اگر بعد از ايستادن و پيش از ركوع جزم كند كه يك سجده
بيست و پنج رساله فارسى (فارسى) — صفحة 308
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٣٠٨