تا به سجود دوم برود ، يا آن كه سجدهء دوم را ، يا قرار گرفتن در آن را ، يا سجده كردن بر شش عضو غير پيشانى را فراموش كند ، و بيادش نيايد تا سر از سجود بر دارد ، كه در اين همه صور نماز او صحيح است . و اگر در همه صور احتياط دو سجده سهو بكند براى خروج از خلاف شايد بد نباشد .
و اما قسم دوم ، پس اگر كسى قرائت را ، يا خصوص حمد يا سوره را ، يا بعضى از حمد يا سوره را اگر چه يك آيه باشد ، يا كمتر فراموش كند ، و پيش از ركوع به خاطرش آيد ، بر مىگردد و آنچه ترك كرده است به عمل مىآورد ، و ما بعد آن را هر چند شروع به قنوت كرده باشد ، و هر چند شروع به رفتن ركوع كرده باشد و هنوز به حد ركوع نرسيده باشد .
و اما بلند خواندن قرائت و آهسته خواندن اگر ترك شود ، محل خلاف است كه آيا پيش از ركوع تدارك مىكند يا نه ؟ و أظهر آن است كه تدارك نمىكند ، و نمازش صحيح است .
و اگر ذكر ركوع را فراموش كند ، و پيش از آن كه از حد ركوع بدر رود بيادش آيد ، يا سر برداشتن از ركوع را يا درنگ بعد از سر برداشتن را فراموش كند ، و پيش از سجود بيادش آيد ، بر مىگردد و به عمل مىآورد ، و در فراموش كردن درنگ بر مىگردد و راست مىايستد ، و اندكى توقف مىنمايد و به سجده مىرود .
و اگر ذكر سجود اول را ، يا سجود بر شش عضو غير پيشانى را ، يا درنگ در سجود به قدر ذكر را فراموش كند ، و پيش از سر برداشتن از سجود اول به ياد آورد تدارك مىكند .
و همچنين اگر درست نشستن بعد از سجود اول را ، يا درنگ كردن در نشستن را فراموش كند ، و پيش از آن كه سر به سجده دوم
بيست و پنج رساله فارسى (فارسى) — صفحة 307
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٣٠٧