نمازش صحيح است ، و بعضى در غير چهار ركعتى نيز چنين گفتهاند .
و أحوط اعاده است مطلقا ، خواه بعد از سجدههاى ركعت پنجم به خاطرش آيد ، و خواه ميان سجدهها ، و خواه ميان ركوع و سجدهها ، و اگر پيش از رفتن به ركوع به خاطرش آيد مىنشيند و تشهد اگر نخوانده است مىخواند و سلام مىگويد ، و احتياطا دو سجده سهو مىكند ، و نمازش صحيح است .
و اگر كسى يك ركعت يا زياده از نماز را فراموش كرده باشد و پيش از سلام و بعد از تشهد يا پيش از تشهد به خاطرش آيد نماز را تمام مىكند و صحيح است اتفاقا ، و براى تشهد زيادتى اگر خوانده باشد احتياطا سجدهء سهو مىكند . و اگر بعد از سلام به خاطرش آيد كه يك ركعت يا زياده از نماز را كم كرده است ، و هنوز فعلى كه منافى نماز است به عمل نياورده باشد ، آن نماز را تمام مىكند ، و احتياطا دو سجدهء سهو مىكند براى سلام بىموقع .
و اگر تشهد بىموقع خوانده باشد ، براى آن نيز دو سجده سهو احتياطا مىكند و نمازش صحيح است ، خواه دو ركعتى باشد و خواه سه ركعتى و خواه چهار ركعتى .
و اگر وقتى به خاطرش آيد كه فعلى از او صادر شده باشد كه اگر عمدا كرده باشد در نماز به سبب آن نماز باطل مىشود ، و اگر سهوا كرده باشد نماز باطل نمىشود ، مانند سخن گفتن و قهقهه كردن و پشت به قبله كردن بنا بر قولى ، پس خلاف است ميان علما ، و أشهر و اقوا آن است كه نمازش صحيح است ، و آنچه ترك كرده است بجا مىآورد .
بيست و پنج رساله فارسى (فارسى) — صفحة 304
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٣٠٤