و اگر كسى سهوا در يك ركعت دو ركوع بجا آورد ، نماز او باطل است اجماعا ، مگر در يك صورت كه شك كند در ركوع در وقتى كه ايستاده است ، و باز به ركوع رود و هنوز سر بر نداشته به خاطرش آيد كه پيشتر ركوع كرده بوده است ، كه در اين صورت خلاف است ، أشهر و اقوا آن است كه نمازش باطل است ، و بعضى گفتهاند سر از ركوع بر نمىدارد و به سجده مىرود و نمازش صحيح است ، و اگر چنين كند و نماز را تمام كند و باز اعاده كند أحوط است .
و اگر كسى سهوا در يك ركعت چهار سجود بجا آورد ، نمازش باطل مىشود اجماعا . و اين دو قاعده در نماز جماعت جارى نيست نسبت به مأموم ، زيرا كه اگر كسى از روى فراموشى پيش از پيشنماز به ركوع يا به سجود برود بر مىگردد و باز با پيشنماز مىرود ، و همچنين اگر از روى فراموشى يا به گمان آن كه پيشنماز سر بر داشته است سر بر دارد و بر او معلوم شود كه پيشنماز هنوز سر بر نداشته است بر مىگردد و با پيشنماز سر بر مىدارد ، و زيادتى ركن در اين دو صورت باعث بطلان نماز او نمىشود .
و اگر عمدا پيشتر به ركوع يا به سجود برود يا پيشتر سر بر دارد ، مشهور آن است كه بر نمىگردد ، و نمازش صحيح است ، و اگر چنين كند و نماز را نيز اعاده بكند در اين صورت أحوط است .
و اگر كسى يك ركعت بر نماز زياده كند سهوا ، نمازش باطل است موافق أشهر و اقوا ، و بعضى از علما گفتهاند كه اگر به قدر تشهد در نماز چهار ركعتى بعد از ركعت چهارم نشسته است نمازش صحيح است ، و بعضى گفتهاند كه اگر تشهد خوانده است
بيست و پنج رساله فارسى (فارسى) — صفحة 303
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٣٠٣