تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيست و پنج رساله فارسى (فارسى) — صفحة 300

مساهمون:

ص٣٠٠
دست كافر گرفته باشد ، يا در بلاد كفر از دست مجهولى گرفته باشد نماز باطل است ، و مشهور ميان علما آن است كه اگر در بلاد اسلام از زمين بر داشته باشد نيز همين حكم دارد ، و أحوط عمل به اين قول است ، هر چند از أحاديث خلاف آن ظاهر مىشود . و ظاهرا مراد از بلاد مسلمانان بلادى است كه غالب و اكثر اهل آن مسلمان باشند ، نه بلادى كه حكم مسلمانان در آن جارى باشد هر چند اكثر اهل آن كافر باشند ، مانند اكثر بلاد هندوستان ، چنانچه اكثر اصحاب تصريح به اين كرده‌اند . و احوط آن است كه نماز نكند در پوست و جامه‌اى كه نداند كه از جنسى است كه نماز در آن مىتوان كرد ، و اگر كرده باشد نماز را اعاده كند ، خصوصا در صورتى كه شك داشته باشد ، چنانچه جمعى از علما گفته‌اند ، اگر چه أظهر آن است كه تا علم يا ظن نداشته باشد كه از جنسى است كه در آن نماز نمىتوان كرد نماز او صحيح است . و اگر از روى فراموشى در جامه‌اى نماز كند كه در آن نماز مىتوان كرد ظاهرا نمازش صحيح باشد ، و همچنين اگر از روى جهل به مسأله در آن نماز كرده باشد نماز او صحيح است . و أظهر آن است كه هر يك از تروك و شرائط صلاة كه از روى سهو يا مسأله ندانستن ترك شود نماز صحيح است ، مگر طهارت و قبله كه اگر بىوضو يا غسل نماز كرده باشد نماز را در وقت و خارج وقت اعاده و قضا مىكند اتفاقا . و در باب كسى كه از روى جهل به مسأله يا فراموشى به غير قبله نماز كرده باشد خلاف است ، و أحوط اعاده است خصوصا در وقت ، و وجوب اعاده در وقت خالى از قوتى نيست . و در ساير