طاهرين صلوات اللّه عليهم أجمعين ساكن گرداند ، و هر كه برادر مؤمن پيادهء خود را سوار گرداند پروردگار عالم او را بر ناقههاى جنان سوار گرداند ، و در روز قيامت به او با ملائكهء مقربين مباهات نمايد .
و هر كه برادر مؤمن را زنى دهد كه مونس او گردد و از صحبت او را راحت يابد ، حق تعالى حور العين بهشت را جفت او گرداند ، و صديقان از اهل بيت رسالت پناه صلى اللّه عليه و آله مونس او گرداند ، و ايشان را به او انس دهد .
و هر كه اعانت نمايد برادر مؤمن خود را پادشاه جبار بخشنده او را بر صراط بگذراند در هنگامى كه قدمها بر آن لغزد ، و هر كه به سوى خانهء برادر مؤمن خود به زيارت او رود او را از زيارت كنندگان خدا بنويسند ، و سزاوار است كه خدا زيارت كنندهء خود را گرامى دارد .
اى عبد اللّه شنيدم از پدرم از پدرانش از حضرت امير المؤمنين عليه السلام كه گفت : شنيدم كه رسول خدا صلى اللّه عليه و آله روزى به اصحاب خود گفت : اى گروه مردمان به درستى كه نيست مؤمن كسى كه به زبان ايمان آورد و بدل ايمان نياورد ، پس تجسس منمائيد لغزشها و گناهان مؤمنان را ، به درستى كه هر كه لغزش مؤمن را تتبع نمايد او را در دنيا در ميان خانهء خود رسوا گرداند .
و خبر داد مرا پدرم از پدرانش كه حضرت امير المؤمنين عليه السلام گفت : حق تعالى پيمان مؤمن را گرفته است كه كسى باور ندارد سخن او را و انتقام نتواند كشيد از دشمن خود و تدارك خشم نكند مگر بر رسوائى خود ، زيرا كه هر مؤمن در دنيا ممنوع است از استيلاى بر دشمنان ، اما اين حالت او را تا اندك مدتى است كه عمرش بسر آيد ، و بعد از آن مهيا است براى او راحتى دور و دراز .
بيست و پنج رساله فارسى (فارسى) — صفحة 172
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١٧٢