تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيست و پنج رساله فارسى (فارسى) — صفحة 171

مساهمون:

ص١٧١
رحيم غفار از اين خطاهاى بيشمار گذرد ، و رقم عفو بر جريدهء اعمال تو كشد . اى عبد اللّه تو را حذر مىفرمايم از آن كه مؤمنى را بترسانى ، به درستى كه خبر داد مرا پدرم از پدرش از جدش على بن ابى طالب عليه السلام كه هر كه نظر كند به سوى مؤمنى كه او را در بيم و خوف اندازد ، خدا به ترساند او را در روزى كه به غير از سايهء مرحمت او سايه نباشد ، و او را در قيامت به صورت مورچه كه حقيرترين خلق است محشور گرداند ، تا او را به محل عقوبت خود رسانند . و خبر داد مرا پدرم از پدرانش كه حضرت رسول صلى اللّه عليه و آله گفت : هر كه به فرياد رسد درماندهء مضطرى را از مؤمنان ، به فرياد رسد او را حق تعالى در روزى كه سايه نباشد مگر سايهء عرش او و ظل مرحمت او ، و ايمن گرداند او را در روز فزع اكبر كه جميع خلق ترسان باشند ، و در امان باشد از سكرات مرگ . و هر كه بر آورد حاجتى براى برادر مؤمن خود قاضى الحاجات حوايج بسيار از او به انجاح قرين گرداند كه يكى از آنها بهشت باشد . و هر كه يك جامه‌اى به پوشاند بر برادر مؤمن خود و او را از عريانى بر آورد ، حق تعالى از سندس و استبرق و حرير بهشت به پوشاند ، و تا از آن جامه‌ها تارى بر آن مؤمن باشد جامه دهنده قرين رضاى خدا و مشمول خوشنودى حق تعالى باشد ، و هر كه برادر مؤمن خود را از گرسنگى طعام دهد ، كريم رزاق از طيبات بهشت او را طعام دهد ، و هر كه برادر مؤمن را در هنگام تشنگى آب دهد ، پروردگار از شراب سر به مهر بهشت او را سيراب گرداند . و هر كه خدمتكارى به مؤمن بخشد يا خادم خود را به خدمت او فرستد خداوند عالميان از غلمان بهشت كه پيوسته به حليهء حسن و جمال آراسته‌اند به خدمت او بدارد ، و او را در جوار ائمهء
بيست و پنج رساله فارسى (فارسى) — صفحة 171 | العلامة المجلسي / سيد مهدى رجائى