جل و علا را شاد گردانيده ، و هر كه شادى بر ساحت عزت و جلال داخل گرداند بر او لازم است كه او را داخل بهشت گرداند .
پس وصيت مىكنم تو را به تقوا و پرهيزگارى از معاصى خدا ، و آن كه طاعت او را بر همه چيز اختيار نمائى ، و چنگ زنى در حبل او كه متابعت اهل بيت رسالت عليهم السلام است ، و هر كه در اين حبل متين چنگ زند پس هدايت يافته است به سوى راه راست و صراط مستقيم .
پس به پرهيز از معاصى خدا ، و حذر كن از عقوبات حق تعالى ، و خشنودى احدى را بر خشنودى و خواهش او اختيار مكن ، به درستى كه اين است وصيت خدا به سوى خلقش ، و قبول نمىنمايد از ايشان بجز اين را .
و بدان كه خلايق را وانگذاشتهاند به امرى و وصيت نكردهاند به چيزى كه عظيمتر از پرهيزگارى باشد ، و آن وصيت با اهل بيت رسالت است ، اگر توانى كه از دنيا تصرف ننمائى چيزى را كه فردا از تو حساب طلبند پس بكن .
عبد اللّه بن سليمان گفت : چون نامهء آن حضرت به نجاشى رسيد نظر كرد در آن گفت : سوگند ياد مىكنم به آن خداوندى كه به جز او خداوندى نيست كه راست گفته است مولاى من هر كه به اين عمل نمايد البته نجات مىيابد .
عبد اللّه تا زنده بود به اين نامهء كريمه عمل مىنمود ، حق تعالى جميع عباد را توفيق عمل به اين وصيت مشحون به حكمت كرامت كند بمحمد و آله الامجاد « 1 » .
هامش
( 1 ) كتاب كشف الريبة شهيد ثانى ص 86 - 96 بحار الانوار 75 / 360 - 366 .