تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيست و پنج رساله فارسى (فارسى) — صفحة 170

مساهمون:

ص١٧٠
در راه خدا ، پس بشارت ده ايشان را به عذاب دردآورنده در روزى كه تافته كنند آنها را در آتش جهنم ، پس داغ كنند به آنها پيشانيها و پهلوهاى ايشان و پشتهاى ايشان را ، و گويند به ايشان كه اين است آنچه گنج گذاشتيد براى خود ، پس به چشيد عذاب آنچه را گنج مىكرديد و جمع مىنموديد . و اندك و كوچك مشمار شربتى يا زيادتى طعام را كه مصروف گردانى و داخل نمائى در شكمهاى خالى گرسنه كه به آن ساكن گردانى غضب پروردگار جبار را . و بدان كه شنيدم از پدرم كه روايت مىكرد از پدرانش از حضرت امير المؤمنين عليه السلام كه شنيدم از حضرت رسالت پناه صلى اللّه عليه و آله كه مىگفت به اصحاب خود روزى : ايمان نياورده است به خدا و رسول و روز قيامت هر كه شب به سر آورد سير و همسايه‌اش گرسنه باشد ، پس گفتيم : هلاك شديم يا رسول اللّه ، حضرت فرمود : بدهيد از زيادتى طعام خود را و از زيادتى خرماى خود را و روزى خود و از جامه‌هاى كهنهء خود كه منطفى گردانيد به اينها زبانهء آتش را و غضب پروردگار خود را . پس نوشتند قدرى از فناى دنيا ، و بىاعتبارى آن را ، و بىقدرى لذت و شرف دنيا را نزد گذشته‌گان و زهاد و صحابه و تابعان ، پس پندى از زهد حضرت مولاى متقيان بيان فرمود آن كه دنيا را مكرر سه طلاق گفتند . پس نوشت كه فرستادم به نزد تو مكارم دنيا و آخرت را بر رايت صادق مصدق رسول خدا صلى اللّه عليه و آله كه اگر عمل نمائى به آنچه تو را در اين نامه نصيحت كردم ، و بر تو باشد از گناهان و خطاها مانند سنگينى كوه‌ها و موج درياها هرآينه اميد دارم كه