تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيست و پنج رساله فارسى (فارسى) — صفحة 174

مساهمون:

ص١٧٤
اى عبد اللّه حديث كرد مرا پدرم از پدران اطهارش از حيدر كرار عليه السلام كه حضرت نبى مختار صلى اللّه عليه و آله فرمود : ادناى كفر آن است كه مردى از برادر مؤمن خود كلمه‌اى بشنود و آن را حفظ نمايد و در خاطر نگاه دارد به قصد آن كه او را به آن كلمه رسوا گرداند ، اين گروه را در آخرت بهره‌اى از رحمت حق تعالى نيست . اى عبد اللّه خبر داد مرا پدر نيك احترام از پدران رفيع مكان كه امير مؤمنان عليه السلام فرمود : هر كه در حق مؤمنى بگويد آنچه ديده‌هاى او ديده و گوشهاى او شنيده كه موجب عيب او باشد و مروت او را در نظر مردم منهدم و ضايع گرداند او از آنها است كه عزيز جبار و كريم ستار در حق ايشان فرموده است
« إِنَّ الَّذِينَ يُحِبُّونَ أَنْ تَشِيعَ الْفاحِشَةُ فِي الَّذِينَ آمَنُوا لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ »
يعنى : به درستى آنان كه دوست مىدارند كه شايع گردد امور قبيحه در حق آنان كه ايمان آورده‌اند از براى ايشان عذابى دردناك در دنيا و آخرت . اى عبد اللّه گفت پدر اطهرم از پدران عالىشأن خود كه حضرت امير المؤمنين عليه السلام فرمود : هر كه روايت كند از برادر مؤمنش روايتى كه خواهد در هم شكند مروت و مردى و نيك نامى او را در ميان مردم و عيب او را ظاهر گرداند ، خدا او را بازدارد تا آن كه بدر شدى از آنچه گفت بياورد و هرگز نتواند ، و هر كه داخل گرداند بر برادر مؤمن خود سرور و شادى چنان است كه شادى بر اهل بيت رسالت عليهم السلام داخل گردانيده ، و هر كه بر اهل بيت شادى در آورد چنان است كه بر حضرت رسول صلى اللّه عليه و آله در آورده ، و هر كه شادى بر آن حضرت در آورد چنان است كه خداى