آن كار تعيين كردهاى بايد كه از تو خائف نباشد ، و آنچه مقتضاى رأى او باشد بىخوف و هراس به تو تواند گفت .
و بدان كه بايد كار هر روز را در همان روز برسى ، و به روز ديگر نيندازى ، كه در روز ديگر امرى چند روى مىدهد كه آنها را صورت بايد داد ، و به گردان براى نفس خود و خدا بهترين وقتها را و بزرگترين قسمتها را ، هر چند همه كارها براى خدا مىتواند بود اگر نيت تو در آن درست باشد ، و موجب سلامت و رفاهيت رعيت باشد .
و بايد كه امور خاصه كه براى خدا دين خود را به آن خالص مىگردانى برپا داشتن فرائض خدا باشد كه مخصوص او است .
پس از بدن خود بده به خدا آنچه واجب است از نمازها در شب و روز ، در آنها اهتمام كن ، زيرا كه واجب بودن بعضى از نوافل مانند نماز شب مخصوص حضرت رسالت پناه صلى اللّه عليه و آله بود ، چنان چه حق تعالى در قرآن مجيد فرموده است
« وَ مِنَ اللَّيْلِ فَتَهَجَّدْ بِهِ نافِلَةً لَكَ عَسى أَنْ يَبْعَثَكَ رَبُّكَ مَقاماً مَحْمُوداً »
.
پس اين امرى است كه مخصوص گردانيد خدا به آن پيغمبر خود را ، و گرامى داشت او را به آن ، و بر او واجب گرديده و بر ديگران تطوع و سنت است ، چنان چه حق تعالى فرموده است « فمن تطوع خيرا فان اللّه شاكر عليم » يعنى : هر كه از روى تطوع به عمل آورد خيرى را پس خدا شكركننده و جزا دهنده است ، و دانا است به اعمال بندگان .
پس وافر و كامل به عمل آور آنچه را تقرب مىجوئى به سبب آن به سوى خدا و گرامى دار آن را ، و ادا كن فرائض خدا را به سوى كامل بىعيبى و نقصى ، هر چند بدنت را به گدازد و به تعب اندازد .