نمىگردد مگر به نيت درست .
و بدان كه نفوس مردم راضى نمىشوند و قبول نمىكنند كه تو غايبانه اداى حقوق ايشان كرده تا مشافهتا حاجات ايشان را نشنوى ، و در مقام قضاى حوائج ايشان نيائى و اين بر واليان گران است ، و هر حقى گران مىباشد ، و گاهى خدا آسان مىكند بر گروهى چند كه طالب عاقبت و آخرت باشند ، و نفوس خود را بر مشقتها صبر فرمايند ، و اعتقاد داشته باشند بر راستى وعدهء خدا براى كسى كه صبر كند و از خدا طلب اجر نمايند ، تو از ايشان باش ، و يارى طلب كن از خدا .
و بايد كه براى صاحبان حاجات و آنها كه با تو رجوع دارند وقتى از خود قرار دهى كه فارغ گردانى در آن وقت براى ايشان فكر و ذهن خود را از هر شغلى ، پس رخصت دهى كه همه نزد تو بيايند ، و براى ايشان در مجلس عام بنشينى ، پس رخصت دهى كه هر كه خواهد نزد تو بيايد ، و بنشينى براى ايشان در مجلسى كه در آن مجلس تواضع و تذلل كنى براى خداوندى كه آفريده است و بلند گردانيده است تو را ، و منع نمائى از ايشان لشكر و ياوران خود را از دربانان و يساولان خود .
و پست گردان در آن مجلس براى ايشان بال خود را ، و نرم گردانى براى ايشان پهلوى خود را در مراجعت نمودن و گوش دادن به سخن ايشان ، و دورى گردانيدن به سوى ايشان ، تا آن كه هر كه خواهد با تو سخن بگويد بىخوف و اضطراب سخن تواند گفت .
به درستى كه من شنيدم از رسول خدا صلى اللّه عليه و آله كه در مواطن متعدده مىگفت : مقدس و پاكيزه نمىشوند امتى كه در ميان ايشان حق ضعيف از قوى بازيافت نشود ، در حالتى كه ضعيف
بيست و پنج رساله فارسى (فارسى) — صفحة 152
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١٥٢