ابن عباس نيز مىگويد : كاتبان وحى در آية . . . حَتَّى تَسْتَأْنِسُوا وَتُسَلِّمُوا . . . « 1 » به خطا رفتهاند ودرست آن « حَتَّى تَسْتَأْذنِوا وَتُسَلِّمُوا . . . » است . « 2 » سيوطى احاديثى ديگر نيز دربارهى خطا در نگارش برخى از كلمات قرآن از ابن مجاهد ( مجاهد بن جبر ، ( از تابعين ، م . 104 ق . ) « 3 » ، سعيد بن جبير ( از تابعين ، م . 95 ق . ) ، أبان بن عثمان ( از تابعين ، م . 105 ) ، ضحاك بن مزاحم ( از تابعين ، م . قبل از 100 ق . ) و . . . نقل كرده است « 4 » واز عثمان ( خليفهى سوم ) نقل مىكنند وى پس از آن كه در قرآن نظر كرد ، گفت : در [ نگارش ] آن خطا مىبينم ، ليكن عرب با [ طبيعت ] زبان خود آن را درست خواهد كرد . « 5 »
35 . ديدگاه أهل سنت دربارهى اين دسته از أحاديث ( أحاديث دال بر لحن وخطا در نگارش قرآن ) چيست ؟
أهل سنت در برابر اين أحاديث موضع يكسانى ندارند . گروهى از آنان ، ضمن تأييد سندهاى اين روايات ، به وجود لحن وخطا در نگارش قرآن قايل شده ، در جست وجوى علت اين خطا بر مىآيند . راغب أصفهاني از جملهى اين افراد است . وى مىگويد :
هامش
( 1 ) . سورهى نور ( 24 ) ، آيهى 37 .
( 2 ) . محمد بن جرير الطبري ، جامع البيان عن تأويل آي القرآن ، ج 18 ، ص 87 ور . ك : حاكم نيشابورى ، المستدرك على الصحيحين ، ج 2 ، ص 396 .
( 3 ) . جلال الدين سيوطى ، الدر المنثور ، ج 2 ، ص 47 .
( 4 ) . همو ، الاتقان ، ج 1 ، ص 316 .
( 5 ) . عمر بن شبّه ، تاريخ المدينة المنورة ، تحقيق فهيم محمد شلتوت ، ج 2 ، ص 1013 ور . ك : فخر رازي ، پيشين : ج 22 ، ص 74 .