تبوك در شبانگاه ، تصميم بر باز كردن بند شتر پيامبر صلى الله عليه وآله گرفتند تا حضرت از شتر بيفتند واز دنيا بروند ، ليكن خداوند از طريق وحى ، حضرت را آگاه نمود وپيامبر نيز اين منافقان را با نام حذيفة كه نزديك ايشان بود ، معرفى كرد . « 1 » بنابراين ، بر خلاف پندار دكتر قفارى وديگران ، قرائت « جاهد الكفار بالمنافقين » اسطورهاى كه رافضه ساخته باشند ويا از زندقة والحاد حكايت كند ودر نهايت « تقيه » را نتيجة دهد ، نيست . دو : دومين بهانه براي كوبيدن طبل تقيه ، تشبث به ديدگاه دوتن از محدثان شيعي دربارهى ديدگاه أساطين از قدماي شيعه ( يعنى شيخ صدوق ، سيد مرتضى ، شيخ طوسي وشيخ طبرسى رحمهم الله ) دربارهى سلامت قرآن از تحريف است . سخن اين دوتن بهانهاى براي سلفيان شده تا از آن براي اثبات نيت سوء خود استفاده كنند ، بدون آن كه به رسوايى زاييده از آن در حق خودشان پىبرند . محدث جزائرى مىگويد : تصريح سيد مرتضى وشيخ صدوق وشيخ طوسي دربارهى سلامت قرآن از تحريف . . . به خاطر مصالحى بوده كه از جملهى آنها بستن طعن بر آنان دربارهى قرآن است ، چون ممكن بود به آنان گفته شود با قول به تحريف چگونه به قواعد واحكام اين قرآن عمل مىكنيد . « 2 » محدث نوري نيز در اين زمينه مىنويسد : كسى كه در تفسير تبيان شيخ طوسي درنگ كند ، خواهد ديد شيوهى شيخ در اين تفسير بر مبناى سازش ومماشات با مخالفان است ؛ از اين رو در تفسير آيات تنها به نقل كلام حسن وقتادة وضحاك وسدى . . . اكتفا مىكند ؛ بنابراين احتمال دارد ديدگاه شيخ طوسي در مقدمهى اين تفسير ، بر نفى تحريف قرآن ، به خاطر
سلامة القرآن من التحريف (تحريف ناپذيرى قرآن) ( فارسى) — صفحة 238
مساهمون: فتح الله المحمدي ( نجارزادگان )
ص٢٣٨
هامش
( 1 ) . احمد ابن تيمية ، التفسير الكبير ، تحقيق عبد الرحمن عميره ، ج 2 ، ص 69 - 70 . وى اين رخداد را از صحيح بخارى ، كتاب فضائل الصحابة ، باب مناقب عمار وحذيفة ، رقم 3743 ، نقل مىكند .
( 2 ) . سيد نعمة اللَّه جزائرى ، الأنوار النعمانيه ، ج 2 ، ص 358 .