أوصاف ياد كرد . افزون بر آن ، اگر رواياتى كه دربارهى قرائت أهل بيت از آيهى 31 آلعمران رسيده ، در حُكم شرح وتفسير تعبير « آل إبراهيم » باشد ، قابل پذيرش است . همانگونه كه شيخ الطايفة وعلامه طبرسى از آن با تعبير « در قرائت أهل بيت چنين است » ياد كرده ، بر آن استدلال كردهاند « 1 » پيش از اين هم مشخص شد ، كه گاهى مراد از تعبير « قرائت » در صدر أول اسلام ، تلفظ آيات همراه با شرح وتفسير آنها بوده است ( بخش أول ، پرسش 14 ) چون روشن است برگزيدن خداوند افرادى را از ميان آل إبراهيم ، تنها در صلاحيت أهل بيت است . تنها أهل بيت از عترت طاهره ، معصوم ولايق گزينشاند واين شرح وتفسير در منابع ومدارك فريقين به وفور يافت مىشود « 2 » وإلّااگر تعبير « آل محمد » جزو متن آيهى قرآن باشد به دليل اضطراب در متن احاديثى كه از آن خبر مىدهند « 3 » ، ساقط خواهند بود ؛ چون هرگز نمىتوان وحى قرآن را با چنين احاديثى به اثبات رساند ودر پى آن از تحريف قرآن وتقيه در آن دم زد . دربارهى قرائت « جاهد الكفار بالمنافقين » نيز بر خلاف پندار قفارى واتهامات وى وبر طبق شواهد ومدارك از آيات وأحاديث ، منافقان در كنار مسلمين در جبههى آنان حضورداشتهاند ؛ همان گونه كه قرآن دربارهى جنگ احزاب « 4 » از آن ياد مىكند ومفسران نيز در تفسير اين آيات به آن تصريح دارند « 5 » ويا در جنگ تبوك كه طبق أحاديث صحيح در منابع أهل سنت ، منافقان در سپاه مسلمين حضور داشتهاند ، محمد بن إسماعيل بخارى در صحيح خودنيزآنراآورده وابنتيميه همبر آنمهرصحتزدهاست . ابن تيمية مىگويد : بر طبق حديث صحيح بخارى ، حذيفة بن يمان اسرارى را مىدانست كه ديگران از آن بىخبر بودند . . . بخارى روايت كرده كه جمعى از منافقان پس از بازگشت از
سلامة القرآن من التحريف (تحريف ناپذيرى قرآن) ( فارسى) — صفحة 237
مساهمون: فتح الله المحمدي ( نجارزادگان )
ص٢٣٧
هامش
( 1 ) . ر . ك : أبو جعفر طوسي ، التبيان ، ج 1 ، ص 441 ، حسن بن فضل طبرسى ، مجمع البيان ، ج 1 ، ص 735 .
( 2 ) . به طور نمونه ، ر . ك : جلال الدين سيوطى ، الدر المنثور ، ج 2 ، ص 179 - 180 ؛ صدوق ، عيون اخبارالرضا ، ج 1 ، باب 45 ، ص 448 ، وصدوق ، الأمالي ، ص 221 - 222 .
( 3 ) . ر . ك : علي بن إبراهيم قمى ، تفسير القمي [ المنسوب إلى القمي ] ، ج 1 ، ص 100 ، ومحمد بن سعودالعياشى ، كتاب التفسير ( تفسير العياشي ) ، ج 1 ، ص 30 ، رقم 674 و 675 .
( 4 ) . ر . ك : سورى احزاب ( 33 ) ، آيات 10 - 12 .
( 5 ) . ر . ك : جلال الدين سيوطى ، الدر المنثور ، ج 6 ، ص 577 .