سلامة القرآن من التحريف (تحريف ناپذيرى قرآن) ( فارسى) — صفحة 235

ما پيش از اين به طور گسترده ( در شماره‌ى 24 بخش أول ) با بيان شواهد وقراين بحث كرديم وگفتيم : مراد از لفظ « تحريف وتبديل » در نوع اين أحاديث ، تحريف معنوي وحمل آية بر غير معناى ظاهري آن ( كه مساوق با تفسير به رأى مىباشد ) است وبر فرض هم كه اين أحاديث دلالت بر تحريف به معناى اسقاط ألفاظ قرآن داشته باشد ، در نزد شيخ الطايفة اعتباري ندارند ؛ چون خود شيخ الطايفة با صراحت مىگويد : اين اخبار آحادند وعلم‌آور نيستند وبا احاديثى زياد كه ما را به قرائت وتمسك جستن به همين قرآن فرا خوانده وقرآن را معيار وميزان صحت وسقم اخبار متعارض قرار داده ، در تعارض‌اند وناگزير ، يا بايد تأويل شوند ويا به كلى كنار روند . « 1 » در اين جا لازم است ياد آورى شود كه أهل سنت به طور عام وسلفيان به طور خاص ، نمىتوانند از اين نوع تحريف ( تحريف در معنا ومفاد آيات ) حتى در بين صحابه چشم بپوشند ؛ از جمله ادلّه‌ى بر اين مطلب ، أحاديث زيادى است كه در صحيحين وسنن أهل سنت آمده وبه اعتراف بزرگان آنان ، متواترند . « 2 » اين أحاديث به اين مضمون‌اند : در روز قيامت نزد حوض پيامبر أكرم صلى الله عليه وآله گروه‌هايى از أصحاب خود را روانه‌ى دوزخ مىبينند وفرياد بر مىآورند : پروردگارا اينان أصحاب من هستند ، خطاب مىرسد : تو نمىدانى پس از تو چه كردند « 3 » . . . آنان مرتد شدند وبه قهقرا رفتند . « 4 » ريشه‌ى ارتداد برخى از صحابه وبروز رخدادهاى تلخ ، چيزى جز فاصله‌گيرى از احكام وحى وتحريف در معناى آيات ( به ويژه آياتي كه درباره‌ى ولايت أهل بيت هستند ) نيست .