سلامة القرآن من التحريف (تحريف ناپذيرى قرآن) ( فارسى) — صفحة 209

خداوند است . ( بخش أول ، پرسش 24 ) ؛ بنابراين به طور قطع مىتوان ادعا كرد كه ظاهر أكثر أحاديث در اين كتاب‌ها ، تحريف در ألفاظ قرآن نيست ، « 1 » بلكه قدر متيقن أصناف گوناگون آنها تحريف به معناى أعم است كه شامل اختلاف قرائت‌ها ، حذف وتحريف در وحى تفسيري ( كه به نظر مىرسد اين مورد بيش‌تر مدنظر آنان بوده ) ، اختلاف در تأليف آيات ، حمل آياتي كه بنابر شأن نزول‌ها وتبيين پيامبر أكرم صلى الله عليه وآله درباره‌ى ولايت أهل بيت بوده ، ولى ديگران بر خلاف آن حمل كرده‌اند و . . . مىباشد . شاهد بر اين مطلب كتاب‌هايى در اين زمينه است كه هم اكنون در دسترس ماست ؛ مانند كتاب القراءات ( يا التنزيل والتحريف ) از أحمد بن محمد سيارى ( كه شايد گسترده‌ترين كتاب در اين باره باشد ) . هر كس با ديده‌ى انصاف به مضامين أحاديث اين كتاب بنگرد ، خواهد ديد كه أكثر أحاديث اين كتاب از موضع نزاع ( تحريف در ألفاظ قرآن ) بيرون است . در واقع مىتوان ادعا نمود كه هر چند أكثر اين كتاب‌ها مفقودند ، ليكن چون مضامين أحاديث آنها در لابه‌لاى كتاب‌ها ونقل قول‌هاى ديگران آمده ، مىتوان حدس زد كه محتواى آنها بيش از آن شش گروه احاديثى كه در ضمن پرسش‌هاى 21 - 28 بخش أول بررسى شدند ، نمىباشند . همان گونه كه ملاحظه گرديد مراد از اين أحاديث ، با توجه به قراين درونى وبيرونى ، تحريف در ألفاظ آيات قرآني نيست . علاوة بر اين نمىتوان به ضرس قاطع نام اين كتاب‌ها را به همين نامى كه هم اكنون مىشناسيم دانست ؛ چون شرح‌حال‌نويسان ، از كتاب‌هاى اين افراد با نام‌هاى گوناگون ياد كرده‌اند ؛ به طور نمونه شيخ طوسي از كتاب أحمد بن محمد بن خالد برقى ، با نام كتاب المعاني والتحريف ياد مىكند « 2 » ونديم در الفهرست با عنوان كتاب المعاني الأحاديث والتحريف « 3 » از آن نام برده است ؛ ابن شهرآشوب از كتاب علي بن أحمد كوفي ( م . 352 ق . ) با عنوان الرد على أهل التبديل والتحريف فيما وقع من أهل التأليف ياد كرده « 4 » ليكن نجاشي در ضمن اين كه وى را