صورت متواتر است ، نخواهد بود . « 1 » أبو عبد اللَّه بن ظفر صاحب كتاب الينبوع في التفسير نيز بر همين باور است كه با خبر واحد نمىتوان متن قرآن را به اثبات رساند « 2 » وشوكانى نيز از همين منظر به اين أحاديث مىنگرد ومىگويد : آن چه با تواتر اثبات نشده ، قرآن نيست . وابن جزرى نيز در يك قاعدهى كلى مىنويسد : هر آن چه بيرون از مصحف عثمان قرار دارد [ يعنى همين مصحفِ موجود ] يقيني به قرآن بودن آن نيست ؛ چون با خبر واحد نقل شده است . « 3 » افرادى ديگر از قدماي دانشمندان أهل سنت ، « 4 » وهمين طور از معاصران ، مانند : رشيد رضا « 5 » ، صبحي صالح « 6 » ، رافعى « 7 » ، مصطفى زيد « 8 » وديگران را مىتوان نام برد كه مناقشهى ( به حق ) آنان بر نظريهى نسخ التلاوة همين است كه نمىتوان با خبر واحد أصل قرآن ونسخ آن را به اثبات رساند .
سلامة القرآن من التحريف (تحريف ناپذيرى قرآن) ( فارسى) — صفحة 129
مساهمون: فتح الله المحمدي ( نجارزادگان )
ص١٢٩
روشن است هر آيهى نسخ شده ، بايد مانند آيات ديگر قرآن ، أوصاف ويژهى قرآن را از نظر محتوا وأسلوب وجهات فصاحت وبلاغت و . . . در حد اعجاز دارا باشد ؛ چون بنا به نظريهى نسخ التلاوة ، آنها نيز در ابتدأ جزو متن قرآن بودهاند ، ولى بعداً نسخ
هامش
( 1 ) . نحاس ، الناسخ والمنسوخ ، ص 10 - 11 .
( 2 ) . به نقل از : صبحي صالح ، مباحث في علوم القرآن ، ص 265 .
( 3 ) . محمد بن محمد ابن الجزري ، النشر في قراءات العشر ، تصحيح على محمد الضبّاع ، ج 1 ، ص 32 .
( 4 ) . ر . ك : نگارنده ، سلامة القرآن ، ص 159 .
( 5 ) . رشيد رضا ، المنار ، ج 1 ، ص 413 - 415 .
( 6 ) . صبحي صالح ، مباحث في علوم القرآن ، ص 265 - 266 .
( 7 ) . اعجاز القرآن ، ص 44 .
( 8 ) . النسخ في القرآن ، ج 1 ، ص 283 .