سلامة القرآن من التحريف (تحريف ناپذيرى قرآن) ( فارسى) — صفحة 127

بود ، در قرآن نوشته نشد ، ليكن كساني كه نسخ آنها را نشنيده بودند باز آنها را به عنوان آيات قرآن تلاوت مىكردند . . . . « 1 » سپس آلوسى بعد از آوردن تعدادى از احاديثى كه دلالت بر نقصان قرآن دارند ، چنين ادامه مىدهد : . . . أحاديث در اين باره بيش از آن است كه به شمارش در آيد ؛ ليكن ( همان طور كه گفتيم ) جملگى اين أحاديث بر « نسخ التلاوة » حمل مىشوند . « 2 » زرقانى وديگران نيز همين راه را پيموده‌اند . « 3 » برخى از أهل سنت به شدت از نظريه‌ى نسخ التلاوة دفاع مىكنند ، تا جايى كه هر كس در آن مناقشه كند ، أو را متهم به تظاهر به دفاع از قرآن مىكنند ؛ به طور نمونه ، دكتر قفارى ، درباره‌ى آية اللَّه خوئى كه در اين نظريه مناقشات جدى دارد ( وبه زودى خواهيد ديد ) ، مىنويسد : . . . گويى أو مىخواهد اين راه درست را ببندد واين قاعده‌ى ثابت واستوار از ناحيه‌ى خدا را انكار كند ، تا آنچه در درون دلش درباره‌ى تحريف قرآن نهفته است ، به اثبات رسد ! ! « 4 » بنا به ديدگاه اين دسته از دانشمندان أهل سنت ، كه نظريه‌ى نسخ التلاوة را پذيرفته‌اند ، نيازى نيست آيات قرآن با تواتر اثبات شوند ويا نسخ آيات به صورت متواتر باشد . شايد به همين دليل است كه تنها عده‌ى اندكى از صحابه از اين آيات موهوم اطلاع يافته وآنها را تلاوت مىكردند ، بدون آن كه از نسخ اين آيات نيز آگاهى داشته باشند - همان طور كه آلوسى احتمال داده است - « 5 » مانند : عايشه ، عمر بن خطاب ، عبد اللَّه بن عمر ، أبى بن كعب وأبو موسى اشعرى وديگران .