44 . نظريهى « نسخ التلاوة » چيست وچه جايگاهى در بررسى مضامين أحاديث تحريفنما دارد ؟
بيشتر أهل سنت در بررسى احاديثى كه دلالت بر تحريف به نقيصه دارند به نظريهى « نسخ التلاوة » روى آوردهاند . آنان ( طبق اين نظريه ) ، مضامين اين أحاديث را آياتي مىدانند كه ابتدأ از ناحيهى خدا نازل شدهاند وسپس ألفاظ آنها همراه با حكمشان منسوخ شده است ( نسخ التلاوة با حكم ) ويا تنها تلاوتش منسوخ شده وحكمش باقي است ( نسخ التلاوة بدون حكم ) . برخى از أهل سنت براي اثبات درستى نظريهى نسخ التلاوة به دو آية در قرآن استناد كردهاند : يك : آيهى شريفهى : ما نَنْسَخْ مِنْ آيَةٍ أَوْ نُنْسِها نَأْتِ بِخَيْرٍ مِنْها أَوْ مِثْلِها . . . ؛ « 1 » هيچ آيهاى را نسخ نكرديم ويا از ياد [ مردم ] نبرديم ، جز آن كه بهتر از آن يا مانند آن را آورديم . دو : آيهى شريفهى : وَإِذا بَدَّلْنا آيَةً مَكانَ آيَةٍ . . . ؛ « 2 » وهنگامى كه آيهاى را به جاى آيهى ديگر قرار مىدهيم . . . . أهل سنت بر اين باورند كه طبق اين دو آية امكان اين كه آياتي از قرآن نسخ شود ويا در أذهان فراموش گردد وبه جاى آنها آيات ديگرى نازل شود ، هست ؛ بنابراين آياتي كه اين أحاديث از آن حكايت مىكنند هم جزو همان آيات منسوخهاند كه ابتدأ بر