مثل عربى ، مفاهيم مفصل را مىتوانند به وسيلهى عبارات مختصر انتقال دهند و برخى زبانها در مقايسه با آن با تعداد كلمات بيشتر و قواعد ديگرى همان معنا را منتقل مىكنند . مثلًا در زبان عربى لغت غفّار بر وزن فعّال كه صيغه مبالغه است ، دلالت بر بخشندگى زياد دارد و غافر بخشنده است . مىبينيم كه براى انتقال معناى غفار در فارسى از دو كلمه و براى انتقال معناى غافر در فارسى از يك كلمه استفاده مىشود ، با اين كه در زبان عربى غفّار داراى پنج حرف و غافر داراى چهار حرف است و با اضافه شدن تنها يك حرف ، معناى يك يا چند كلمه در زبان عربى منتقل مىشود . بنابر اين و بسيارى خصوصيات ديگر ، زبان عربى برترىهايى در انتقال مفاهيم دارد . گرچه شايد زبانهاى ديگرى هم باشند كه خصوصيات ديگرى داشته باشند ، لكن زبان عربى براى انتقال مفاهيم خود برترىهايى دارد . مثلًا فعلهاى زبان عربى دلالت بر مفرد ، مثنى و جمع ، دلالت بر مؤنث يا مذكر و دلالت بر حاضر ، غائب يا متكلم بودن فاعل دارد . در حالىكه در زبان فارسى گرچه مفرد و جمع ، حاضر و غايب و متكلم داريم ، لكن فعل مثنى ، مذكر و مؤنث نداريم . در زبان انگليسى هم نه تنها هيچ فرقى بين مفرد ، مثنى و جمع نيست ، بلكه بين مذكر و مؤنث ، غايب و حاضر و متكلم هم تفاوتى نيست و حتماً نيازمند ذكر فاعل در زبان انگليسى براى تشخيص اين ويژگىها هستيم . مثلًا در زبان عربى فعل « يكتبان » دلالت مىكند كه دو مرد مىنويسند و « يكتبون » دلالت مىكند كه بيش از دو مرد مىنويسند . اما در زبان فارسى فعل « مىنويسند » دلالت بر مرد يا زن ندارد . همچنين فاعل مثنى و جمع در فارسى يكسان است و در زبان انگليسى ، فعل « » هيچ دلالتى بر خصوصيات فاعل ندارد . آيا فاعل مفرد ، مثنى يا جمع است ؟
مذكر يا مؤنث است ؟ حاضر ، غايب يا متكلم است ؟ پس در زبان انگليسى حتماً بايد فاعل ذكر شود . البته ما نمىخواهيم بگوييم زبانهاى فارسى يا انگليسى ناقص هستند و زبان عربى كامل و غنى است ، بلكه هر زبانى براى انتقال مفاهيم خود ويژگىهايى دارد ، لكن زبان عربى با قواعد خاص خود در دلالت الفاظ ، محكمتر و متيقنتر و مختصرتر است ، حتى اگر فضيلتى هم براى اين زبان قايل نباشيم ، لكن خداى متعال با انتخاب اين
نقدى بر دين پژوهى فلسفه معاصر (فارسى) — صفحة 327
مساهمون: الشيخ محمد الصادقي الطهراني
ص٣٢٧