با وسايل جنگى ، افزايش توان رزمى است . درست است كه پيامبر با شمشير جنگ مىكرد نه با توپ و تانك ، اما وسايل جنگى از موضوعات هستند نه از احكام . حكم اين است كه در مقابل دشمنان با تمام قواى موجود ، آمادگى دفاعى داشته باشيد ، چه با شمشير چه با توپ و تانك و خلط مبحث موضوع و حكم را در اينجا به وضوح مشاهده مىكنيم . براى شريعت لازم نيست كه مفاهيم توپ و تانك را اختراع كند ، بلكه با جعل حكم آمادگى دفاعى با تمام قوا در برابر دشمنان ، همهى وسايل جنگى در طول زمان را اراده مىكند . مىبينيم كه حكم ابدى همهى موضوعات تاريخ را شامل مىشود و هيچگونه تغييرى هم در حكم ايجاد نمىشود . آيا اگر وسايل جنگى تغيير يافتند ، حكم وجوب دفاع و تهيه قواى رزمى هم تغيير پيدا مىكند ؟ خير ! زيرا حكم قرآنىِ وجوبِ آمادگى جنگى و تهيهى قواى دفاعى ، مفهوم عامى است كه همهى قواى فكرى ، جسمى ، تاكتيكى و تسليحاتى را در همهى زمانها شامل است .
در ورزشها نيز موضوعاتى پديد آمده كه در گذشته اصلًا نبوده است . مثل كشتى جودو ، تكواندو ، واليبال و . . . اين ورزشها و مسابقات آنها نيز اگر به هدف تأمين سلامتى و افزايش قدرت دفاعى در برابر دشمن يا افزايش نيروى جسمى و سلامتى باشند ، و هيچگونه در كار نباشد طبق قاعده براى ورزشكاران جايز ، و در مواردى واجب است . اما اگر در هر زمانى ، مسابقاتى طراحى شوند كه در جهت بالابردن قدرت دفاعى يا تضمين سلامتى بدنى انسان مفيد نباشند و حتى باعث تفريح و رفع خستگى هم نباشد ، يعنى انجام آنها لهو و لعب و اتلاف وقت و عمر باشد ، قطعاً حرام هستند .
بنابراين قاعده اين است كه اگر برد و باختى ، لهو و لعب باشد و هيچ فايدهاى بر آن متصور نباشد ، حتى اگر جايزهاى تعيين نشود ، حرام است . اگر برد و باختى تنها براى رفع خستگى باشد و هيچ فايدهى ديگرى نداشته باشد و جايزه هم براى آن تعيين نشود ، مباح است . اگر مسابقهاى براى افزايش مهارتهاى دفاعى و رزمى فردى و اجتماعى و افزايش نيروى بدنى و جسمى افراد و يا تضمين سلامتى آنها ، مفيد باشد ، حتى اگر براى آن جايزه تعيين شود ، مستحب ، بلكه احياناً واجب است و حتى تعيين جايزه هم به
نقدى بر دين پژوهى فلسفه معاصر (فارسى) — صفحة 312
مساهمون: الشيخ محمد الصادقي الطهراني
ص٣١٢