34 تكرار ذوق رسولانه
دكتر سروش : تجربه نبوى يا تجربهى شبيه پيامبران كاملًا قطع نمىشود و هميشه وجود دارد . اگر به لحاظ عقلى هم در اين مورد استدلال نكنيم ، دستكم شيعيان اين عقيده را در مورد ائمهى معصومين دارند و معتقدند آنها اگر چه پيامبر نبودند و مأموريت پيامبرى نداشتند ، اما تجربهى پيامبرانه و تجربهى كشف از عالم را داشتند .
در مورد اين كه هر كسى مىتواند رسولى بشود ، بايد اذعان داشت كه كسى ممكن است براى خودش نبى شود و احوال خاصى پيدا كند و واجد اذواق و مواجيدى شود ، ولى جامعهى دينى اسلامى با اين افراد - اگر اظهار نبوت كنند - برخورد سختگيرانهاى خواهد كرد . پيامبر وقتى مىگفت : پيامبرى بعد از من نمىآيد به پيروانش دستور داد كه اين باب را ببندند و ديگر به حرف هيچكس كه ادعاى نبوت كرد ، اعتنا نكنند و به كسانى هم كه اين احساس به آنها دست مىدهد ، مىفرمود كه شما اين احساسات را با كسى در ميان نگذاريد . شخصى ممكن است بين خودش و خدا واجد احوالى شود و احساس كند كه صاحب وظايفى است از ناحيهى خداوند و ديگر وظيفه ندارد به فلان دين يا به همان دين ديگر عمل بكند . احساس من اين است كه بزرگانى - مثل شمس تبريزى - تقريباً چنين احوالى داشتند . اگر كسى احساس مىكند كه ديگر نمىتواند پيرو شريعت اسلام