است بر ولايتِ غافلان ، يا گويند به اعتبار مشركانى كه : اولاد مشركاناند كه ما بناى شرك نكرديم ، پدران ما كردند پيش از تولّد ما و ما اطفال بوديم بعد از شرك ايشان ؛ به اين معنى كه شرك ايشان ، مانع معرفت ما به ربوبيّت شد ، آيا پس به جهنّم مىبرى ما را به آنچه كردهاند باطل كنندگان ما ؟ اى داود ! اقرار به امامت ما شرط شده بر اولاد آدم در پيمان ربوبيّت و احتياج به دليلِ عَلى حِده نيست بر اين كه در هر زمان ، امام معصوم ، مُفْتَرَضُ الطَّاعه مىبايد .
صافى در شرح كافى (فارسى) — صفحة 395
مساهمون: محمد حسين الدرايتي
ص٣٩٥