تخطي إلى المحتوى الرئيسي

صافى در شرح كافى (فارسى) — صفحة 181

مساهمون:

ص١٨١

[ حديث ] هفتم

اصل : [ أَحْمَدُ بْنُ إِدْرِيسَ ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الْجَبَّارِ ، عَنْ صَفْوَانَ بْنِ يَحْيى ] عَنْ عَاصِمِ بْنِ حُمَيْدٍ ، عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ عليه السلام ، قَالَ : ذَاكَرْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ عليه السلام فِيمَا يَرْوُونَ مِنَ الرُّؤْيَةِ ، فَقَالَ : « الشَّمْسُ جُزْءٌ مِنْ سَبْعِينَ جُزْءاً مِنْ نُورِ الْكُرْسِيِّ ، وَالْكُرْسِيُّ جُزْءٌ مِنْ سَبْعِينَ جُزْءاً مِنْ نُورِ الْعَرْشِ ، وَالْعَرْشُ جُزْءٌ مِنْ سَبْعِينَ جُزْءاً مِنْ نُورِ الْحِجَابِ ، وَالْحِجَابُ جُزْءٌ مِنْ سَبْعِينَ جُزْءاً مِنْ نُورِ السِّتْرِ ، فَإِنْ كَانُوا صَادِقِينَ ، فَلْيَمْلَؤُوا أَعْيُنَهُمْ مِنَ الشَّمْسِ لَيْسَ دُونَهَا سَحَابٌ » . شرح : يَرْوُونَ ، به دو واو است ، مأخوذ از روايت است . الشَّمْسُ تا السِّتْرِ ، حكايتِ روايت مخالفان است به قرينهء آنچه مىآيد در حديث سوم بابِ يازدهم و احاديثى كه مىآيد در باب بيستم كه « بابُ الْعَرْشِ وَالْكُرْسِيِّ » است . الْحِجَاب ( به كسر حاء بى نقطه ) : دربان ، و مانع ، مثل ديوار . السِّتْر ( به كسر سين بى نقطه ) : پرده . سَحَابٌ ( به فتح سين بى نقطه و تخفيف حاء بى نقطه ) اگر به معنى ابر باشد ، ملايمِ مقام نمىنمايد ، پس مىتواند بود كه مراد ، اعمّ باشد از ابر و اجزاى بخاريّه كه در نزديكى غروب آفتاب يا اوّل طلوع آفتاب واسطه مىشود ؛ زيرا كه در آن دو وقت ، پر مىتوان كرد چشم را از آفتاب ؛ و به سبب آن ، زاويهء جَليديّه فراخ‌تر مىشود و آفتاب بزرگ‌تر مىنمايد ، با وجود آن كه دور تر است از ناظر . يعنى : روايت است از عاصم بن حميد ( به ضمّ حاء بى نقطه ) از امام جعفر صادق عليه السلام ، راوى گفت كه : گفتگو كردم با امام جعفر صادق عليه السلام در آنچه روايت مىكنند مخالفان شيعهء اماميّه كه جوازِ ديدنِ اللَّه تعالى باشد . پس امام گفت كه : موافقِ روايت ايشان اين است كه : روشنى آفتاب ، حصّه‌اى است از هفتاد حصّهء روشنى كرسى ؛ و روشنى كرسى ، حصّه‌اى است از هفتاد حصّهء روشنى عرش ؛ و روشنى عرش ، حصّه‌اى است از هفتاد حصّهء روشنى حجاب ؛ و روشنى حجاب ، حصّه‌اى است از هفتاد حصّهء روشنى پرده . پس اگر راست مىگويند كه