تخطي إلى المحتوى الرئيسي

عرفان اسلامى ( شرح مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة المنسوب للإمام الصادق ع) (فارسى) — صفحة 580

مساهمون:

ص٥٨٠
خاسران و از دور شدگان از رحمت خداست « 1 » .

567 - داستانى جالب

[ إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ الَّذِينَ هاجَرُوا وَ جاهَدُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أُولئِكَ يَرْجُونَ رَحْمَتَ اللَّهِ وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ ]
. يقيناً كسانى كه ايمان آورده ، و آنان كه هجرت كرده و در راه خدا به جهاد برخاستند ، به رحمت خدا اميد دارند ؛ و خدا بسيار آمرزنده و مهربان است . در مورد نزول اين آيهء شريفه گفته‌اند : قبل از وقوع واقعهء بدر ، پيامبر بزرگ صلى الله عليه و آله عبداللّه بن جَحش را خواست و نامه‌اى به او داد و حدود هشت نفر از مهاجران را همراه وى نمود و به او دستور داد پس از دو روز راه پيمودن نامه را بگشايد و بر اساس آن عمل كند . عبداللّه پس از دو روز راه‌پيمايى نامه را گشود و چنين يافت : چون نامه را باز كردى تا نخله « زمين بين مكه و طائف » برو و در آنجا اوضاع قريش را زير نظر بگير و تمام جريان را به ما گزارش كن . عبداللّه جريان را با دوستانش در ميان گذاشت و اضافه كرد : رسول الهى مرا از مجبور ساختن شما در اين مسير منع فرموده ، بنابراين هركس آمادهء شهادت است با من بيايد و ديگران بازگردند ، همه با او حركت كردند ، وقتى كه به نخله رسيدند به قافله‌اى از قريش برخورد كردند كه عمرو بن حضرمى در آن بود . چون روز آخر رجب يكى از ماه‌هاى حرام بود ، در مورد حمله به آن‌ها به مشورت نشستند .
هامش
( 1 ) - عرفان اسلامى : 12 / 55 .