امام باقر عليه السلام فرمود : در ضمن آنچه خداوند با موسى مناجات فرمود اين بود :
اى موسى ! به قوم خود بگو : تقرّب جويندگان به من به چيزى مانند گريستن از خوف من به من تقرب نخواهند جست و بندگان فرمانبردارم به چيزى چون پرهيز از محرّمات مرا بندگى نخواهند كرد و خود ساختگان و آراستگان براى ديدار من به چيزى چون زهد و بىرغبتى به دنيا ، خويشتن را نخواهند آراست .
موسى عرض كرد : اى بهترين بخشندگان ! جزاى ايشان را چه خواهى داد ؟
فرمود : اما آنان كه به ريختن سرشك از ترس هيبت من به من تقرب جويند مقامشان در رفيق اعلى كه محل انبياست باشد و كسى را در اين مقام با آنها شركت نيست ! !
و اما پارسايانى كه با دورى از گناه مرا پرستيدند و به من تقرب جستند ، پس من همهء مردم را بازجويى كنم و اعمال همه را باز رسم ، جز آنان كه نسبت به بازرسيشان شرم دارم و اما كسانى كه به زهد در دنيا و بىرغبتى به زايد بر هزينهء زندگى به من تقرّب جستند ، پس بهشت را به جملگى بر ايشان ارزانى دارم تا هر كجا كه خواهند منزل گزينند !
قالَ أميرُالْمُؤمِنينَ عليه السلام : الزُّهْدُ ثَرْوَةٌ ، وَالْوَرَعُ جُنَّةٌ وَأفْضَلُ الزُّهْدِ إخْفاءُ الزُّهْدِ ، الزُّهْدُ يُخْلِقُ الْابْدانِ وَيُحَدِّدُ الآمالَ ، وَيُقَرِّبُ الْمَنِيَّةَ ، وَيُباعِدُ الْأمْنِيَّةَ ، مَنْ ظَفَرَ بِهِ نُصِبَ ، وَمَنْ فاتَهُ تَعِبَ وَلا كَرَمَ كَالتَّقْوى وَلا تِجارَةَ كَالْعَمَلِ الصّالِحِ ، وَلا وَرَعَ كَالْوُقُوفِ عِنْدَ الشُّبْهَةِ وَلا زُهْدَ كَالزُّهْدِ فِى الْحَرامِ . . . « 1 » اميرالمؤمنين عليه السلام فرمود : زهد و بىرغيتى به مازاد از زندگى ثروت است و پارسايى سپر از بلاى دنيا و عذاب آخرت است ، بهترين زهد پنهان داشتن
هامش
( 1 ) - روضة الواعظين : 2 / 434 ؛ بحار الأنوار : 67 / 316 ، باب 58 ، حديث 23 .