قالَ النَّبىُّ صلى الله عليه و آله : يا ابا ذَرِّ ، إذا رأيت أخاك قَدْ زَهِدَ فى الدنيا فَاسْتمتِعْ مِنْهُ فإنَّهُ يُلَقَّى الحِكْمَةَ « 1 » .
اى اباذر ! هرگاه برادر مؤمنت را ديدى كه حالت زهد به او عنايت شده كلام او را گوش كن كه او القاى حكمت مىكند .
روايت بسيار جالبى در باب زهد از حضرت على بن الحسين عليهما السلام بدين مضمون رسيده :
به راستى دنيا پشت كرده و مىرود و آخرت روى كرده و مىآيد و براى هر كدام فرزندانى است ، شما از فرزندان آخرت باشيد و از فرزندان دنيا نباشيد ، هلا كه از زاهدان در دنيا باشيد و از راغبان در آخرت ، هلا زاهدان در دنيا زمين را بستر كنند و خاك را زير سر نهند و آب بوى خوش و عطر آنهاست و به خوبى دل از دنيا كندهاند !
خدا را بندگانى است كه چونان كسىكه اهل بهشت را ديده در بهشت جاويدانند و چونان كسىكه اهل دوزخ را در دوزخ ديده در عذابند ، مردم از شر آنان آسودهاند ، دلشاد غمنده است ، روحى پارسا دارند و نيازى سبك و رسا ، روزى اندك ، بر بلاها و مصائب و عبادات شكيبايى كردند و به سرانجامى كه آسايش طولانى دارد گراييدند ، به وقت شب گام در عبادت گذارند و اشك بر گونه ريزند و به پروردگار پناه برند و در آزاد شدن خود بكوشند و اما در روز ، برد باران ، دانشمندان ، نيكان و پرهيزكاران باشند ، گويا چوبهء تيرى هستند كه ترس از خدا آنان را سراپا تراشيده و لاغر و نزار كرده و اين لاغرى و نزارى محصول عبادت آنهاست .
هامش
( 1 ) - بحار الأنوار : 74 / 80 .