داراى خير دنيا و آخرت شده و فرمود : هيچ كس حق را از درى نجسته كه از درِ زهد در دنيا بهتر باشد و زهد ، ضد آن چيزى است كه دشمنان خدا آن را مىطلبند .
گفتيم : قربانت گردم آنان چه راهى مىجويند ؟ فرمود : از رغبت به دنيا و فرمود :
آيا شخص پر صبر ارجمندى وجود ندارد ، به راستى اين دنيا چند روز اندك بيش نيست ، هلّا بر شما ! حرام است بر شما مزهء ايمان را بچشيد تا نسبت به دنيا بىرغبت و زاهد نگرديد .
راوى مىگويد : از حضرت شنيدم : هرگاه مؤمن خود را از دنيا كنار كشد ، مقامش بالا رود و شيرينى دوستى خدا را دريابد و نزد دنياداران به ديوانه ماند و همانا حب خدا به دين مردم آميخته و به كارى ، جز آن دست نيندازند ، راوى گويد : شنيدم مىفرمود : به راستى چون قلب پاك و مصفا شد ، زمين بر او تنگ گردد تا بر فراز رود « 1 » .
زهد در كلام مجلسى رحمه الله
مجلسى بزرگ رحمه الله در شرح صفاى قلب مىگويد :
دل و روح انسانى چون از عالم ملكوت است و به اين جهان پست فرود آورده شده و به تعلقات بدن گرفتار گرديده ، براى تحصيل كمالات و به دست آوردن سعادات چون جامهء چركى كه براى سپيد شدن مىشويند ، بايد با زهد و ساير صفات حسنه شستشو داده شود .
روح با گرويدن به شقاوت بر اثر علايق جسمانيه و شهوات دنيويهء ظلمانيه به
هامش
( 1 ) - الكافى : 2 / 130 ، باب ذم الدنيا والزهد فيها ، حديث 10 ؛ وسائل الشيعة : 16 / 13 ، باب 62 ، حديث 20834 .