اگر دعا نبود و اگر طلب و درخواست نبود ، ادامه حيات براى هيچ موجودى امكانپذير نبود .
دعاى تكوينى و تشريعى
وجود تمام موجودات ، در ظاهر و باطن خود ، عين خواستن و طلب هستند و در طبيعت خلقت هيچ موجودى از اين خلقت جدا نيست .
هيچ موجودى ذاتاً و طبعاً استعداد و لياقت و قدرت كوس استقلال زدن ندارد و نمىتواند داشته باشد .
ذات موجودات و طبع خلقت آنان و سازمان هستى و شؤونشان در برابر ذات بىنياز عين نياز و در برابر غنى مطلق فقر مطلق است .
وقتى ثابت باشد موجودات بدون استثنا ، عين ربط و تعلق و عين تجلى و محض امكان و فقرند و يك جزء غير قابل ديدن و جزء ديدنى هيچ موجودى در هيچ نشانى مستقل و بىنياز نيست ، چه راهى براى ادعاى استقلال و عدم نيازمندى براى موجودات هست ؟
در ادعاى بىنيازى و استقلال به روى بزرگترين موجود معنوى عالم و شاخصترين عنصر خلقت و زيباترين چهره هستى حضرت رسول اللّه صلى الله عليه و آله بسته است ، چه رسد به موجودات ديگر كه طفيل هستى او و سايه مصداق :
لَوْلاكَ لَما خَلَقْتُ الْأفْلاكَ « 1 » .
اى پيامبر ! اگر تو نمىبودى جهان و جهانيان را خلق نمىكردم .
هستند .
هامش
( 1 ) - المناقب : 1 / 216 ، فصل فى اللطائف ؛ بحار الأنوار : 16 / 405 ، باب 12 ، حديث 1 .