تخطي إلى المحتوى الرئيسي

عرفان اسلامى ( شرح مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة المنسوب للإمام الصادق ع) (فارسى) — صفحة 223

مساهمون:

ص٢٢٣
صفات جماليه صفات ثبوتيه و مراد از صفات جلاليه صفات سلبيه است كه از ساحت قدس حضرت او دور است . 3 - نفى مثل است و آن از صفات جلاليه است و برداشتن دو دست با هم اشاره به اين مطلب است كه دو دست با هم در تباين هستند . پس بلند كردن آن‌ها اشاره به نفى مثل از جناب احديت است ، چون اين صفت در مخلوق موجود باشد ، دلالت كند كه اين صفت در خالق نباشد ؛ زيرا مبرهن است كه خالق از جنس مخلوق نباشد . به همين خاطر است كه آن حضرت بر منبر مسجد كوفه فرمودند : بِتَشْعيرِهِ الْمَشاعِرَ عُرِفَ أنْ لامَشْعَرَ لَهُ وَبِتَجْهيرِهِ الجَواهِرَ عُرِفَ أنْ لاجَوْهَرَ لَهُ وَبِمُضادَّتِهِ بَيْنَ الْأشْياءِ عُرِفَ أنْ لاضِدَّ لَهُ وَبِمُقارِنَتِهِ بَيْنَ الأَشياءِ عُرِفَ أنْ لا قَرينَ لَهُ « 1 » . با به وجود آوردن حواس معلوم است كه منزّه از حواس است و از آفريدن اشياى متضاد پيداست كه ضدّى ندارد و با ايجاد مقارنت بين اشيا واضح است كه او را قرينى نيست . كه اثبات اين صفات در ممكنات ، دليل انتفاى آن در علت موجودات است ، چه نقصان خلايق دليل كمال خالق و كثرت آن‌ها شاهد وحدانيت اوست . پس هر دو دست برمىدارد و اشاره مىكند به اين‌كه پروردگار من اكبر و اجلّ از اين است كه او را در مخلوق مثلى و شبهى بوده باشد . بعضى گويند : دست برداشتن در تكبير اشاره است به اين‌كه در درياى معصيت
هامش
( 1 ) - الكافى : 1 / 138 ، باب جوامع التوحيد ، حديث 4 ؛ التوحيد : 34 ، باب 2 ، حديث 2 ؛ بحار الأنوار : 4 / 304 ، باب 4 ، حديث 34 .