حفظ نمايد ؛ كسانى كه زندگى آنان از هر حيث تأمين است و هوسى جز نوشيدن بادهء ناب آسايش از زندگى ندارند و رقمى جز اندوختههاى مادّى خود نمىدانند ، هيچگاه نخواهند توانست قانونى در مرز منافع افراد درمانده و بيچاره و طبقات پايين و زجر كشيدگان وضع كنند ؛ وضع قانون فرع بر تعقّل است و آنهايى كه قادر نيستند وضع ديگران را درك كنند ، چگونه براى آنان قانون سالم و حافظ حقوق بياورند ؛ اين نحو قانون ، فقط در قدرت خداست و خداوند از باب قاعدهء لطف ، انبيا را مبعوث به رسالت و به آنان دستور داده قوانينى كه به نفع تمام مردم جامعه است ، به نام دين ابلاغ كنند .
5 - قانون اجتماعى به عكس تصوّر برخى ، بايد قابل انطباق در هر جامعه و در هر زمان و مكان باشد ؛ اصول آن پايدار و فروع آن به اعتبار عناوين ثانويه براى مكلّفين قابل انعطاف باشد و اين هدف را قوانين خلق السّاعه كه تعداد آنها برابرى با تعداد نجوم دارند و اغلب سرسامآور و گيج كنندهاند ، نمىتوانند تضمين كنند .
اين فقط قانون دين است كه واجد شرايط متين و محكمى است .
6 - دنيا ملك خدا و جهان و جهانيان پديدهء قدرت و ارادهء او هستند ، او عالم سرّ و خفيّات است ، او مىداند كه براى پديده و آفريدهء خود چه قانونى لازم است كه جوابگوى نيازمندىهاى مخلوقات او باشد ، فقط خدا كه جهان را آفريده ، مىداند چه قانونى مورد احتياج انسان و به مصلحت دنيا و آخرت اوست ، چنين قانونى را قانون دين مىگويند كه تنها به وسيلهء انبيا و امامان ابلاغ مىشود .
7 - اجراى قوانين اجتماعى نبايد واجد هزينههاى كمرشكن باشد و مخارج زيادى بخواهد و مورد مصرف بيت المال نبايد فقط قوّهء مجريه و منحصراً نگهدارى زمامداران باشد ؛ بيت المال بايد به سود جامعه صرف امور خير گردد و ضامن اجراى قانون بايد خود قانون و عقيده به آن باشد و چنين قانونى فقط در كسوت
عرفان اسلامى ( شرح مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة المنسوب للإمام الصادق ع) (فارسى) — صفحة 361
مساهمون: شيخ حسين انصاريان
ص٣٦١