تخطي إلى المحتوى الرئيسي

عرفان اسلامى ( شرح مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة المنسوب للإمام الصادق ع) (فارسى) — صفحة 206

مساهمون:

ص٢٠٦
جايگاه غولان و ديوان راهزن است گرفتارى ! ! بدان كه روزهاى عمر تو به منزلهء فرسخ‌هاست و ساعت‌ها به منزلهء ميل‌هاست و نَفَس‌ها به منزلهء گام‌هاست و اكنون تو ندانى كه از اين منزل چه‌قدر مانده باشد ، شايد گامى چند بيش نمانده ، پس بايد كه فريفتهء زيب و زيور اين رباط دو در و اين منزلگاه پر خوف و خطر نگشته ، پيوسته در مشاهدهء كوچا كوچ لشكر اموات بوده باشى و از سفر خويشتن فراموشت نگشته و ذرّه‌اى از محبّت دنيا كه موجب صدگونه محنت و بلاست در دل خود جاى ندهى . از حضرت سيّد المرسلين صلى الله عليه و آله روايت شده : حُبُّ الدُّنْيا رَأْسُ كُلِّ خَطيئَةٍ « 1 » . محبّت دنيا سر همه گناهان است . از اين حديث معلوم مىشود : جميع گناهان ظاهرى و باطنى از محبّت دنيا حاصل مىشود و گناه هركس به اندازهء محبّت او به دنياست . پس اگر خواهى دل از آلودگىها پاك‌سازى و خود را در ورطهء هلاك نيندازى ، بايد كه در مقام معالجه درآيى و در ابتدا پرهيز نمائى . و طريق معالجه و پرهيز چنان است كه يك چند از اهل دنيا گريزان گشته ، خود را به ترك لذّات دنيوى عادت دهى و در هر ساعت از روز و شب از جلّاب ذكر مرگ جرعه‌اى بياشامى . و طريقهء ذكر مرگ چنان است كه دل را از شغل‌ها فارغ ساخته ، تصوّر صورت‌ها و اوضاع و احوال ياران و دوستان خود نمايى و فكر كنى كه صورت‌هاى ايشان
هامش
( 1 ) - ارشاد القلوب : 1 / 21 ، باب 2 ، الزهد فى الدنيا ؛ عوالى اللآلى : 1 / 27 ، فصل 3 ؛ بحار الأنوار : 51 / 258 ، باب 14 .