و آخرتى ، بهتر از بازگشت به خويش است ؟
بازگشت به خويش يعنى عرفان نفس ، آن گاه شناخت ربّ و در نتيجه آگاهى به خواستههاى سعادتبخش حق و تطبيق وضع نفس با آن خواستهها .
نفس در ارتباط با ملكوت عالم ، قدرت پيدا مىكند كه از ميان امواج پرخطر انواع حوادث سالم بيرون آمده و با سيرتى زيباتر از هر چيز به مالك واقعى خود برگردد .
نفس با توجّه به يك سلسله مسائل تكان دهنده و بيدار كننده ، مىتواند خود را از طناب غفلت و بند شيطنت و زندان هوا آزاد كرده ، در فضاى پر بهاى معنويت به پرواز آيد .
نسخهء شفابخش
دانشمند بزرگ شيعه ، استاد علّامهء مجلسى رحمه الله ، مرحوم ملا طاهر قمى در ترجمهء « رسالة تنبيه الراقدين » جملاتى عالى و تكان دهنده خطاب به اهل قبور و جواب اهل قبور به آن مسائل به صورت زبان حال و خطاباتى به نفس دارد كه ذكر آن براى هر انسانى بهترين نسخهء شفابخش غفلت و برترين راه ايجاد حال مراقبت در قلب و نفس است . آن بزرگ مرد بيدار چنين مىگويد :
سلام باد بر شما اى صاحبان قبرها ، از پيران و جوانان !
سلام باد بر شما اى جدا شدگان از خويشان و دوستان !
سلام باد بر شما اى دور افتادگان از برادران و مصاحبان !
سلام باد بر شما اى محروم شدگان از اموال و اسباب !
سلام باد بر شما اى تكيهزدگان بر بالش خاك !
سلام باد بر شما اى ساكنان منزلهاى خالى !