كرامت برود .
امام حسين عليه السلام دراين باره به مرد فقيرى مىفرمايد :
. . . لاتَرْفَعْ حاجَتَكَ إِلَّا إِلى أَحَدِ ثَلاثَةٍ : إِلى ذى دِينٍ ، أَوْ مُرُوَّةٍ ، أَوْ حَسَبٍ ، فَامَّا ذُوالدِّينِ فَيَصُونُ دِينَهُ ، وَ أَمَّا ذُوالمُرُوَّةِ فَإِنَّهُ يَسْتَحيى لِمُرُوَّتِهِ وَ أَمَّا ذُوالْحَسَبِ فَيَعْلَمُ أَنَّكَ لَمْ تُكْرِمْ وَجْهَكَ أَنْ تَبْذُلَهُ فى حاجَتِكَ فَهُو يَصُونُ وَجْهَكَ أَنْ يَرُدَّكَ بِغَيْرِ قَضاءِ حاجَتِكَ . « 1 »
نياز خودت را به نزد سه نفر ببر : 1 - ديندار 2 - جوانمرد 3 - بزرگزاده
زيرا ديندار براى حفظ دين خود نيازت را برآورده مىسازد و جوانمرد از مردانگى خود شرم مىكند و بزرگزاده مىداند كه تو با روانداختن به او آبرويت را فروختى ، با برآوردن نيازت آبروى تو را حفظ مىكند .
البته بندگان نيكوكار و نمايندگان حق در بين مردم همان لطف الهى است .
احمد بن عيسى مىگويد : امام صادق عليه السلام به من فرمود :
هر گاه مردى دست نياز به سوى من دراز كند ، در برآوردن نياز او شتاب مىورزم ؛ زيرا ترس آن مىرود كه كار از كار بگذرد و كمك من در مشكل او به كارش نيايد . « 2 » بايد از بنده نوازى خداوند منّان سپاسگزار بود كه اجازه نمىدهد بندهاش به كسى كه توان برآوردن حاجت او را ندارد ، روى آورد ؛ زيرا اين حركت جسارت به محضر پروردگار است و عقل هم نمىپسندد كه نيازمند به سوى مانند خودش دست نياز بگشايد و اعتبار فطرى خود را تباه سازد .
پس به اين اعتبار سيدالشهداء عليه السلام در دعاى عرفه عرضه مىدارد :
هامش
( 1 ) - بحار الأنوار : 75 / 118 ، باب 20 ، ذيل حديث 2 ؛ تحف العقول : 247 .
( 2 ) - بحار الأنوار : 71 / 317 ، باب 20 ، حديث 76 ؛ الأمالى ، شيخ طوسى : 644 ، حديث 1337 .