اذا كانَ يَوْمُ الْقِيامَةِ امَرَ اللّهُ تَبارَكَ وَ تَعالى مُنادِياً يُنادِى بَيْنَ يَدَيْهِ : ايْنَ الْفُقَراءُ ؟ فَيَقُومُ عُنُقٌ مِنَ النّاسِ كَثيرٌ فَيَقُولُ : عِبادِى ! فَيَقُولُونَ لَبَّيْكَ رَبَّنا ، فَيَقُولُ : انّى لَمْ افْقِرْكُمْ لِهَوانٍ بِكُمْ عَلَىَّ وَلكِنْ انَّمَا اخْتَرْتُكُمْ لِمِثْلِ هذا الْيَوْمِ ، تَصَفَّحُوا وُجُوهَ النّاسِ فَمَنْ صَنَعَ الَيْكُمْ مَعْرُوفاً لَمْ يَصْنَعْهُ الّا فِىَّ فَكافُوهُ عَنِّى بِالْجَنَّةِ . « 1 »
هنگام قيامت ، خداوند امر مىكند ، منادى از طرف او ندا در دهد فقرا كجايند ؟
بسيارى از مردم بر مىخيزند ، خطاب مىرسد بندگانم . پاسخ مىدهند ، لبيك اى خداى ما ، خطاب مىكند ، من نه به خاطر سبك انگاشتن شما به فقر و ندارى مبتلايتان كردم ، بلكه شما را براى مثل امروزى انتخاب نمودم ، در بين مردم جستجو كنيد هر كس به خاطر من با شما خوبى كرد ، از جانب من بهشت را به عنوان جزاى خوبيش در اختيارش بگذاريد .
راوى مىگويد حضرت صادق عليه السلام به من فرمود :
وارد بازار شدى ، ميوه را و آنچه ميل داشتى نمىخواستى بخرى ؟ عرضه داشتم :
چرا ؟ فرمود : براى تو به هر چيزى كه مىخواستى ولى قدرت خريد آن را نداشتى حسنهاى است . « 2 »
هامش
( 1 ) - بحار الأنوار : 69 / 24 ، باب 94 ، حديث 17 ؛ الكافى : 2 / 263 ، حديث 15 .
( 2 ) - بحار الأنوار : 69 / 25 ، باب 94 ، حديث 19 ؛ الكافى : 2 / 264 ، حديث 17 .