هدايت شدن ، آنها را به ضلالت و گمراهى اندازد :
يا ايُّهَا الَّذينَ آمَنُوا عَلَيْكُمْ انْفُسَكُمْ لايَضُرُّكُمْ مَنْ ضَلَّ اذَا اهْتَدَيْتُمْ » « 1 »
اى اهل ايمان ! مراقبِ [ ايمان و ارزشهاى معنوىِ ] خود باشيد ؛ اگر شما هدايت يافتيد ، گمراهى كسى كه گمراه شده به شما زيانى نمىرساند .
در صورت مراقبت نكردن ، گمراهى گمراهان ، نفس آدمى را تحت تأثير قرار داده و به تدريج انسان را به بلاى ضلالت دچار مىكند !
نفس است كه بايد در راه خدا مجاهدت كند تا به درجات بزرگ در پيشگاه الهى نايل آيد :
الَّذينَ آمَنُوا وَهاجَرُوا وَ جاهَدُوا فى سَبيلِ اللّهِ بِامْوالِهِمْ وَ انْفُسِهِمْ اعْظَمُ دَرَجَةً عِنْدَ اللّهِ وَ اولئِكَ هُمُ الْفائِزُونَ » « 2 »
آنان كه ايمان آوردند و هجرت كردند و با اموال و جانهايشان در راه خدا به جهاد برخاستند ، منزلتشان در پيشگاه خدا بزرگتر و برتر است ، و فقط اينانند كه كاميابند .
نفس است كه بايد هميشه در جريان سود و زيان اعمال خود باشد و هر روز به حساب خود برسد و ببيند كه براى فرداى خود چه فرستاده است :
وَلْتَنْظُرْ نَفْسٌ ما قَدَّمَتْ لِغَدٍ » « 3 »
بايد با تأمل بنگرد كه براى فرداى خود چه چيزى پيش فرستاده است .
نفس است كه در گرو كردههاى خويش است :
هامش
( 1 ) - مائده ( 5 ) : 105 .
( 2 ) - توبه ( 9 ) : 20 .
( 3 ) - حشر ( 59 ) : 18 .