احدى روشن نيست ، به واقعيتهاى اخلاقى و حسنات الهى موجب سعادت ابدى و آلودگى و ناپاكى و پستى و خست آن باعث شقاوت و سرشكستگى و خسران دائمى و سرمدى است .
آنچه نفس را به صلاح و سداد مىرساند و هر آنچه اين امانت الهيّه را به ضعف و زبونى و ذلّت و شقاوت دچار مىنمايد در معارف الهى بيان شده و در اين زمينه حجت خدا بر فرد فرد بنى آدم تمام گشته است .
شايد بتوان ادّعا كرد كه كليه ابواب عبادات و معاملات و واجبات و مستحبات و مكروهات و محرمات و به خصوص مسائل عالى اخلاقى ، محض اصلاح نفس ، از جانب حضرت حق و انبيا و امامان عليهم السلام نظام گرفته و با توجه به مسئله با عظمت وحى و بعثت رسولان و امامت امامان و توان و قدرتى كه حضرت محبوب به انسان عنايت فرموده ، اصلاح نفس بر عهدهء انسان تكليف واجب و بلكه از اوجب واجبات است .
اصلاح نفس در آيات قرآن
آنچه انسان را در سنين تكليف به سوى خوشبختى و يا به گمراهى سوق مىدهد نفس است :
انَّ النَّفْسَ لَامَارَةٌ بِالسُّوءِ » « 1 »
زيرا نفس طغيان گر ، بسيار به بدى فرمان مىدهد .
نفس است كه به تزكيه احتياج دارد :
وَ مَنْ تَزَكَّى فَإنَّما يَتَزَكّى لِنَفْسِهِ » « 2 »
و هر كس [ از آلودگىها ] پاك شود به سود خود پاك مىشود .
نفس است كه بايد در جستجوى رضا و خشنودى خدا باشد ، تا مشمول عنايات
هامش
( 1 ) - يوسف ( 12 ) : 53 .
( 2 ) - فاطر ( 35 ) : 18 .