و رأفت الهى گردد :
وَ مِنَ النّاسِ مَنْ يَشْرى نَفْسَهُ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللّهِ وَ اللّهُ رَؤُوفٌ بِالْعِبادِ » « 1 »
و از مردم كسى است كه جانش را براى خشنودى خدا مىفروشد [ مانند امير المؤمنين عليه السلام ] و خدا به بندگان مهربان است .
نفس است كه بايد از خدا بترسد و بداند كه خداوند به جريانات ذهنى همه آگاه است و با جلوگيرى از هوا و هوسها راهى به رحمت الهى و بخشيده شدن گناهانش بيابد :
وَ اعْلَمُوا انَّ اللَّهَ يَعْلَمُ ما فى انْفُسِكُمْ فَاحْذَرُوهُ وَ اعْلَمُوا انَّ اللّهَ غَفُورٌ حَليمٌ » « 2 »
و بدانيد كه خدا آنچه در دل داريد مىداند ؛ بنابراين از [ مخالفت با ] او بپرهيزيد ، و بدانيد كه خدا بسيار آمرزنده و بردبار است .
نفس است كه بايد از خدعه و نيرنگ زدن به خداوند و اهل ايمان دور باشد ، چه اين كه بايد به اين معنى توجه داشته باشد كه اين نيرنگ و فريب ضررش متوجه خود اوست :
يُخادِعُونَ اللّهَ وَ الَّذينَ آمَنُوا وَ ما يَخْدَعُونَ الّا انْفُسَهُمْ وَ ما يَشْعُرُونَ » « 3 »
[ به گمان باطلشان ] مىخواهند خدا و اهل ايمان را فريب دهند ، در حالى كه جز خودشان را فريب نمىدهند ، ولى [ اين حقيقت را ] درك نمىكنند .
نفس است كه حتى اهل ايمان نيز بايد از آن سخت بر حذر باشند تا مبادا بعد از
هامش
( 1 ) - بقره ( 2 ) : 207 .
( 2 ) - بقره ( 2 ) : 235 .
( 3 ) - بقره ( 2 ) : 9 .