تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير و شرح صحيفه سجاديه (فارسى) — صفحة 320

مساهمون:

ص٣٢٠
زگلزار معنى نه رنگى نه بويى * در اين كه‌نه گنبد نه هائى نه هويى تو را خواب غفلت گرفته است در بر * چه خواب گران است اللّه اكبر چرا اين چنين عاجز و بىنوايى * بكن جستجوئى بزن دست و پايى سؤال علاج از طبيبان دين كن * توسّل به ارواح آن طيبين كن دو دست دعا را برآور به زارى * همى گو به صد عجز و صد خواستارى الهى به خورشيد اوج هدايت * الهى الهى به شاه ولايت الهى به زهرا الهى به سبطين * كه مىخواندشان مصطفى قرّة العين الهى به سجاد آن معدن علم * الهى به باقر شه كشور حلم الهى به صادق امام اعاظم * الهى به اعزاز موسى كاظم الهى به شاه رضا قائد دين * به حق تقى خسرو ملك تمكين الهى به حق نقى شاه عسكر * بدان عسگرى كز ملك داشت لشگر الهى به مهدى كه سالار دين است * شه پيشوايان اهل يقين است كه بر حال زار بهائى عاصى * سر دفتر اهل جرم و معاصى كه در دام نفس و هوا اوفتاده * به لهو و لعب عمر بر باد داده ببخشا و از چاه حرمان برآرش * به بازار محشر مكن شرمسارش برون برش از خجلت روسياهى * الهى ، الهى ، الهى ، الهى
( شيخ بهايى )

4 - عطا و منع الهى

جمله نورانى : « تويى آن كه بيشتر عطا مىكنى و كمتر منع مىنمايى » نيز ريشه در قرآن و معارف اسلامى دارد . خداوند متعال ، اگر مىخواست بر اثر معصيت بندگان ، نعمت هايش را از آنان دريغ دارد ، مىبايست يك لقمه نان و يك قطره آب به احدى از خلايق به جز پاكان