كه اساس زندگى اوست ، ، او دربارهء باغبان و كيفيت و كميت فعاليت او هيچ گونه توجهى ندارد .
پشّه كى داند كه اين باغ از كى است * كو بهاران زاد و مرگش در دى است
( مولوى )
اما آن شيشه خواه بداند نور درخشندهاى كه او را شفاف نموده است از منبع ديگرى است يا نداند ، ذات شيشه ظلمانى است و آن كرم محقر بداند كه حيات و موجوديت او نتيجهء آب و خاك و كوشش باغبان است يا نداند ، نور به شيشه خواهد تابيد و باغبان فعاليت نموده و آب به بلندترين شاخهها و كوچكترين برگها از ريشهء درخت خواهد رسيد .
ولى اى پروردگار لطيف ، گاهگاهى كه به خود مىآييم در يك لحظه زودگذر كه به لطف خداوندى تو متوجه مىگرديم ، نه تنها درك مىكنيم قوام تنها موجوديت ما بسته به لطف توست ، بلكه گمان مىكنيم كه به غير از ما به چيز ديگرى نپرداختهاى ، فقط تو خداى مايى .
چنان لطف تو شامل هر تن است * كه هر بنده گويد خداى من است « 1 »
عطا و بخشش حضرت او از باب آقائى و كرمش از ناحيهء محبت و لطفش از منعش بيشتر است و اگر در تمام مدت عمر انسان ، منعى از جانب او برسد ، يا از باب عقوبت گناه و يا به قول اميرمؤمنان عليه السلام از باب امتحان عبد است ، تا استعدادهاى انسان در كشتزار بلا و مصيبت شكوفا شود .
هامش
( 1 ) - نيايش حسين در عرفات : 47 .