رَحيمٌ » « 1 »
و هرگاه كسانى كه به آيات ما ايمان مىآورند به نزد تو آيند ، بگو : سلام بر شما ، پروردگارتان رحمت را بر خود لازم و مقرّر كرده ؛ بنابراين هر كس از شما به نادانى كار زشتى مرتكب شود ، سپس بعد از آن توبه كند و [ مفاسد خود را ] اصلاح نمايد [ مشمول آمرزش و رحمت خدا شود ] ؛ زيرا او بسيار آمرزنده و مهربان است .
قُلْ لِمَنْ ما فِى السَّمواتِ وَ الْارْضِ قُلْ لِلّهِ كَتَبَ عَلى نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ » « 2 »
بگو : مالكيّت و فرمانروايى آنچه در آسمانها و زمين است در سيطرهء كيست ؟ بگو : در سيطرهء خداست كه رحمت را بر خود لازم و مقرّر كرده .
فَقُلْ رَبُّكُمْ ذُورَحْمَةٍ واسِعَةٍ » « 3 »
بگو : پروردگارمان صاحب رحمتى گسترده است .
رَحْمَتى وَسِعَتْ كُلَّ شَىْءٍ » « 4 »
رحمتم همه چيز را فرا گرفته است .
يا مَنْ سَبَقَتْ رَحْمَتُهُ غَضَبَهُ . « 5 »
اى آن كه رحمتش بر غضبش پيشى گرفته است .
در اين كه حضرت حق در تمام امور انسان ابتداى به رحمت و عنايت فرموده ،
هامش
( 1 ) - انعام ( 6 ) : 54 .
( 2 ) - انعام ( 6 ) : 12 .
( 3 ) - انعام ( 6 ) : 147 .
( 4 ) - اعراف ( 7 ) : 156 .
( 5 ) - البلد الأمين : 404 ؛ المصباح ، كفعمى : 249 ؛ دعاى جوشن كبير .