حضرت زين العابدين عليه السلام در دعاى ابوحمزه ثمالى عرض مىكند :
« منم آن كودكى كه او را پروريدى ، منم آن نادانى كه او را دانا نمودى ، منم آن گمراهى كه او را راهنمايش شدى و آن افتادهاى كه او را بلند نمودى و آن ترسويى كه ايمنىاش بخشيدى و آن گرسنهاى كه سيرش كردى و آن تشنهاى كه سيرابش نمودى و آن برهنهاى كه پوشاندى و آن فقيرى كه توانگرش كردى و آن ناتوانى كه نيرومندش فرمودى و آن ذليلى كه عزّتش دادى و دردمندى كه به درمانش رساندى و خواهندهاى كه عطايش فرمودى و گنهكارى كه پرده بر گناهش پوشيدى و اندكى كه بسيارش نمودى و مستضعفى كه ياريش كردى و راندهاى كه در آغوشش گرفتى . . . »
قيلَ لِعَلِىِّ بْنِ الحسينِ عليه السلام : انَّ الْحَسَنَ الْبَصْرِىَّ قالَ : لَيْسَ الْعَجَبُ مِمَّنْ هَلَكَ كَيْفَ هَلَكَ ، وَ انَّما الْعَجَبُ مِمَّنْ نَجا كَيْفَ نَجا ؟ فَقالَ عليه السلام : انَا اقُولُ : لَيْسَ الْعَجَبُ مِمَّنْ نَجا كَيْفَ نَجا ؟ وَ امَّا الْعَجَبُ مِمَّنْ هَلَكَ كَيْفَ هَلَكَ مَعَ سَعَةِ رَحْمَةِ اللّهِ . « 1 »
به حضرت زين العابدين عليه السلام عرض شد ، حسن بصرى گفت : تعجّب نيست از كسى كه هلاك شده ، چگونه هلاك شده ، تعجب از آن است كه نجات يافته ، چگونه هماى نجات رادر آغوش گرفته ؟ حضرت فرمود من مىگويم : از آن كه نجات يافته تعجب نيست ، بلكه تعجب از كسى است كه با رحمت واسعهء حق چگونه هلاك شده است ؟ !
آيات و روايات باب عفو و رحمت در شرح دعاى سى و يكم كه در رابطه با مسئله با عظمت توبه است ، با خواست حضرت محبوب خواهد آمد .
دلا تا به كى از در دوست دورى * گرفتار دام سراى غرورى
نه بر دل تو را از غم دوست دردى * نه بر چهره از خاك آن كوى گردى
هامش
( 1 ) - بحار الأنوار : 75 / 153 ، باب 21 ، حديث 17 ؛ اعلام الورى : 261 .